|
| Konular: 50,296 | Mesajlar: 311,802 | Üyeler: 10,667 | Online: 219 | Elhamdülillah...
|
|
|||||||
| ÂİLE VE ÇOCUK EĞİTİMİ Yüce Dinimizin Emirleri Gereğince AİLE olabilme ve Ailenin Meyvesi Mücahid ve Mücahideler Yetiştirme Yolları... |
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
15.06.09, 14:44
|
#1 |
Derecesi :
 Grubu :
 Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
 Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
Anne & Baba Eğitimi İçin Yeni Teknikler
Anne ve Baba Eğitimi İçin Ciddi Bir Hazırlık Yapın Her çocuğun, ilgi ve sevgiye muhtaç olduğunu unutmayın. İLK SÖZ Bir annenin kucağına bir çocuk verirler, bunu en iyi şekilde yetiştir ve büyüt derler. Peki bunun için ne kadar eğitim almıştır, ne kadar staj yapmıştır, ne kadar bilgi ve deneyimi vardır? BU MEKTUBU OKUYUN Sevgili Hocam, Mutluyum ki nikah şahidimizdiniz Yeni evlilik hukukumuzun oluşmasında katkınız oldu. Bunun için de aile problemlerimizi sizinle paylaşma ihtiyacı hissediyorum. Bildiğiniz gibi, yaşadığımız topluma göre iyi bir eğitim aldık. Eşim ve ben çevremizde saygın kişileriz. İmkanlarımız da günün şartlarına göre çok iyi. Ama bir eksiğimiz var. Bir değil çok... En önemlisi çocuk eğitimi... Yani anne baba olmaktan bihaber büyümüşüz. Anladım ki anne babalık çok ciddi bir hazırlık istiyormuş. Özellikle de çocuk eğitimi konusunda... Bana göre bu işin stajı olmalı, uzmanlar nezaretinde pratik uygula¬maları olmalı... Bu nerede yapılmalı? Kreş mi? Ana okulu mu? Yoksa çocuk yuvası mı? Deneyimli annelerle mi? Ama mutlaka olmalı... Kızım beş yaşına geldi. Küçüğü de bir yaşında... Daha şimdiden çok ciddi problemlerle uğraşıyoruz. Nereden nasıl başlayayım, bilemiyo¬rum. Kafam karma karışık. Bu işe hazırlıksız ve bilinçsiz başladığı¬mız ortada... Eğitim sistemimizde bu konuya ağırlık verilmeli. Gençler ve erkekler bunu "el yordamı" ile değil, bilimsel olarak görmeli ve öğrenmeli... Eşimle birlikte en derin sevgiler hocam... **** Sevil Kevser NEREDEN BAŞLAMALI? Anne babalık görevinin sıradan, deneme-yanılma yolu ile yapı¬lacak bir iş olmadığı, çok mükemmel bir uzmanlık istediği, artık tartışma götürmez bir gerçektir. Hayatın çok karmaşık olduğu günümüzde, çocukların bunca problemler arasında iyi yetiştirilmesi, eskisi gibi "saldım çayıra ALLAH gayıra" metoduyla olmamaktadır. Bir ayakkabı tamircisinin, hatta bir ayakkabı boyacısının mesle¬ğini iyi yapabilmesi için, bir çıraklık döneminden sonra tezgahının başına geçtiği düşünülürse, hiçbir işin hazırlıksız, bilgisiz ve tecrü¬besiz olmayacağı da açıktır. Bir insanın doğru dürüst bir bina inşa edebilmesi için onun mü¬hendis olması, yani yıllarca fakültelerde dirsek çürütmesi beklenir ve ancak bu eğitimden sonra bir ev yapmasına izin verilir.Peki nasıl olur da, bir insan yetiştirmeye talip olanlar, annelik ve babalık gibi ciddi bir konuda uzmanlaşmadan işe başlarlar? Bunun için bir anne ve babanın çocuk eğitimi konusunda kendisini bir öğrenci gibi çalışmaya adaması lâzımdır. Çünkü hayatın en ciddî bir işine hazırlanmak, en ciddî bir çalışmayı gerektirecektir. BİR ÖRNEK Mükemmel işleyen bir anne babalık görevinin sırrını çok sevdiğim bir aile dostuma sormuştum. Ona göre bunun iki temel nedeni vardı: "Birincisi: ALLAH'a şükür bizler inançlı insanlarız. Birbirimizi bu dünyanın fani zevkleri içinde geçici bir birliktelik olarak görmeyiz ve geçici bir sevgiyle de sevmeyiz. Biz ALLAH için birbirimize kenetlendik. Birbirimizi ALLAH için, ahiret hesabına severiz. Ebedî olarak birbirleri için yaşamaya inanan insanların, bu dünya hayatının geçici sıkıntıları için birbirlerini kırmamaları gerekir. Biz bu anlayışta hareket ederiz. ikinci nedeni de; iyi bir aile yuvası oluşturmak için, bir öğrenci gibi çalışıp kendimizi yetiştirmeye gayret ediyoruz. Dualarımızla da ALLAH'tan huzur ve mutluluk istiyoruz. O kudret ve rahmet sahibi de çok şükür bunu bizlerden esirgemiyor." Anne babalık görevlerine ciddî bir hazırlık yapmak için ne gibi bir yol izlemelidir? İşe nereden ve nasıl başlamalıdır? Şu pratik bilgileri UYGULAYIN 1 Önce çocuk eğitimine psikolojik ve biyolojik olarak hazır ol¬malısınız ve içinizden bu isteği duymalısınız. 2 Evinizi çocuk eğitimine hazırlamalısınız. 3 Çocuğun sağlık gelişimi ile ilgili gerekli kaynaklara ulaşmalı¬sınız. 4 Çocuk psikolojisi, gelişim psikolojisi ve öğretim metotları hakkında bilgiler edinmelisiniz. 5 Alanında uzman olan eğitimci ve psikolog ile sürekli irtibat içinde olmalısınız, onların tavsiyelerini dikkate almalısınız. 6 Çocuk eğitiminde deneyimi olan ve bu alanda başarılı olmuş ailelerin deneyimlerinden yararlanmalısınız. 7 Kendi kişisel davranışlarınızı, çocuk eğitimine göre yönlen¬dirmelisiniz. Davranışlarınızın çocuğa model olacağını unut¬mamalısınız. 8 Çocuk eğitiminde, eşiniz ve ailenin diğer büyükleri ile birlik¬te hareket etmelisiniz. 9 Ailede, çocuğu ikilemde bırakıp, tereddüde düşürecek söz ve davranıştan kaçınmalısınız. 10 Düzenli sağlık kontrolleri konusunda bir program hazırla¬malısınız. 11 Çocuğun öğretmeninden yardım istemelisiniz.
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Konu CaN KıRıĞı tarafından (15.06.09 Saat 14:48 ) değiştirilmiştir.. |
|
    
|
| Bu mesaj için CaN KıRıĞı kullanıcısına teşekkür eden 4 üyemiz: |
|
15.06.09, 14:45
|
#2 |
|
Derecesi :
Grubu :
Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
Bir aile kuran, anne baba olan, çocuk yetiştiren bir çiftin şu konuyu asla aklından çıkarmaması gerekir: - Bir çocuk, annesi babası gibi yetişir. - Çocuk hem aile için, hem de toplum için en büyük yatırımdır - Çocuk yetiştirmenin toplum için vicdani bir sorumluluğu, ALLAH için de bir kulluk mesuliyeti vardır. - Bir anne ve baba, en büyük hesabı çocukları için öder. - iyi yetişmiş bir çocuk hem aile, hem o toplum için; en büyük bir sermaye, sonsuz bir huzur ve mutluluk kaynağıdır. Eşler aile ortamında ve çocuklarının önünde asla kötü bir söz, çevresindekileri üzecek davranışlar ve dozu kaçmış bir tartışma sergilememeli, asık suratlı gezmemelidir. Her zaman ve her halde; güler yüz, anlayış ve sevecenlik esas alınmalıdır. Unutulmamalıdır ki, çocuklar büyüklerin her davranışını aynen kopya ederler. Bir Yol Haritası Yeni evlenmiştik. Ama evliliğe ne eşim ne ;. ben hazırlıklı değildik. Çocuklarımız olduğu takdirde daha ne yapacağımızı bilmiyorduk. bizlerin, bu işin altından kalkamayacağımızı anladık. Sağ olsun, beyim çok anlayışlı insandı. - Sen hiç üzülme, dedi. Biz bu işi seninle sırtsırta verip başaracağız ve her türlü problemin de üstesinden geleceğiz. Bunun için şöyle bir yol takip ettik. 1 Önce evlilik ve çocuk eğitimiyle ilgili kitaplar aldık. Beyimle oturduk, bunları okuyup, işimize yarayanları tespit ettik, maddeler ha¬linde sıraladık. 2 Çocukları olan tanıdıkların evlerini ziyaret etmeye başladık. Onların bilgilerinden, deneyimlerinden ve önerilerinden yararlandık. 3 Beyimle kreşleri, ana okullarını, hastahanelerin çocuk servislerini ziyaret ettik. Oradaki problemleri dinleyerek notlar aldık. 4 Çocuk uzmanı olan bazı rehber ve psikologlarla konuştuk, onların önerilerini dinledik. Çocuk yetiştirmiş ve bu alanda tecrübeli olan ailelerin gözlemlerinden yararlandık. Sonuç olarak, evimize gelen misafirlere karşı epeyce hazırlık yaptık, iyi ki yapmışız, hiçbir bocalama, panik ve ciddî bir problem yaşamadık. Bugün yaşları dokuz ve on iki olan iki oğlumuz ve yedi yaşında da bir kızımız var. Onlarla çok iyi arkadaşlık ilişkilerimiz var. ALLAH'ıma şükür, çok mutlu ve huzurluyuz. Bir Okuyucu Anne Baba Görevlerini Kavramaya Çalışın Ailede işbölümü olursa, herkesin bir hakkı olur. Bu da aileye güven verir. Anne ve babanın en önemli görevi, nasıl bir anne ve baba olacaklarını bilmektir. İyi bir anne ve baba olamayan, dünyanın en huzursuz insanıdır. Çocuğunuza sevdiği şeylerle yaklaşın. Çocuklar aile ağacının meyvesidir. Meyvesiz ağaç, neye yarar? Dedeler ve büyükanneler aile ağacının yapraklarıdır. Onlar meyveyi korurlar, ağacı güzelleştirirler. Çocuklarınızla sık sık birlikte olup, işlerinizi birlikte planlarsanız, ailede "ekip ruhu" oluşturursunuz. Çocukta, aile sevgisinin oluşması için, ailede sevgi ortamı olmalıdır. Çocuklarınıza küçük şeylerden mutlu olmasını öğretirseniz, ona mutlu bir hayat bağışlarsınız. -Etienne Gilson- En zor, en ağır, ama en tatlı iş, anne babalıktır. Halit Ertuğrul
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
|
|
|
| Bu mesaj için CaN KıRıĞı kullanıcısına teşekkür eden 2 üyemiz: | Alemdâr-ı İslâm (15.06.09), _eslem_ (30.01.10) |
|
15.06.09, 14:55
|
#3 |
|
Derecesi :
Grubu :
Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
İLK SÖZ Ailede anne ve babaya düşen görevler bir ayrılık değil, tamamlayıcı bir iştir. BU MEKTUBU OKUYUN Halit Bey, Bu size kaçıncı mektubum oldu bilmiyorum. Yine bir sorun ile karşınızdayım. Biz çocukluk döneminde anne ve babamızın bizlere olan yaklaşımlarında çok farklılık gözledik. Evde annemin yaptığına babam, babamın yaptığına da annem karışmazdı. Meselâ, babamın ev temizlediğini, yemek yaptığını ve bulaşık yıkadığını hiç görmemiştik. Annem hastalandığında veya evde olmadığı zaman, babam yemek yapamaz, aç kalırdık. Annem ise, evin dışındaki işleri babam olmadan takip edemezdi. Bunlar bir tamamlayıcı değil, ailede kesin bir iş bölümü olduğunu anlatan davranışlardı. Bizim kuşak her ne kadar bu kesin ayrımı ortadan kaldırdı ve daha kaynaştırıcı ve tamamlayıcı bir gelişme içine girdiyse de, yine de anne, anne olduğu gerçeğini; baba da, baba olduğu gerçeğini ortadan kaldıramadı. Yeni dünyanın her yerinde annelik görevi ile babalık görevi birbirinden ayrı gözükmektedir. Birbirlerine olan destek ve yardımlar bunu ortadan kaldırmaktadır. Sizce, günümüzde anne baba görevleri ve başka bir ifadeyle aile içi işbölümü nasıl olmalıdır? Dua ile kalın... Nursen Yücel ÇÖZÜM ÖNERİLERİAilede belli bir düzenin oluşmasında, şüphesiz ki fertlerin ayrı ayrı sorumlulukları vardır. Bu sorumluluğun büyük bir kısmını anne ve baba üstlenir. Babaanne, anneanne ve dedeler ise zaman zaman bu sorumluluğa ortak olurlar. Ailedeki diğer büyük kardeşler de, çocuk eğitiminde bu sorumluluğu paylaşan diğer bireylerdir. Buna bir anlamda iş bölümü denilmektedir. (~ BİR ANI ) Çevrenin engin bir saygı ve hürmet duyduğu bir büyüğümüzün evine, bayram ziyareti için gitmiştik. Bizi kapıda ailenin büyük oğlu karşıladı ve tatlı bir tebessümle içeri buyur etti. Ardından anne ve babası bizleri karşıladılar. Son derece' sade ve tertipli bir odaya götürdüler. Şeker-kolonyayı, evin en küçüğü tuttu. Kahve ve çayımızı ise, bir di¬ğer kardeş getirip tuttu. Evde telaşsız ve disiplinli bir sistem yürüyordu. Herkes ne yapacağını çok iyi biliyor, bir işe birkaç kişi koşmuyor veya bir iş sahibini beklemiyordu. Koyu bayram sohbeti esnasında, ev sahibine evdeki bu güzel uyumun sırrını sormuştum. "Bizim evimizde herkesin bir görevi var," dedi. "Kimse kimsenin işine karışmaz. Ancak, çok ağır geldiğinde yardımına koşarız." "Bir anlamda iş bölümü mü?" diye sordum. "Evet," dedi. "İş bölümü de denebilir. Ancak, bu iş bölümü 'Ben görevimi yaptım, başkasından bana ne' şeklinde değil de, 'Ben de adam yerine konuyorum, benim de bir işim var ve aileme katkıda bulunuyorum' anlayışıyla yürür. Çocuklarımda hem sorumluluk duygusu gelişiyor, hem de işe yara¬mış olmanın hazzı yaşanıyor." Anlatılanlar son derece önemliydi. Sevgiye, kaynaşmaya ve disipline katkı yaparak bir iş bölümü anlayışı, fertlerin birbirine düştüğü günümüz aile yapısı için örnek bir modeldi. Evde, anne baba ve çocukların belli bir sorumluluklarının olması, gerektiğinde de birbirlerinin yardımına koşmaları, hoş bir ahengin oluşmasını sağlayacaktı. Buna büyük anne ve dedelerin de dahil olduğu düşünülürse, o evde harikulade bir düzenin işleyeceği aşikârdı. Bir ailede, anne babalar, çocuklar ve diğer aile büyükleri arasın da kesin çizgileri olmamakla beraber iş bölümü olduğu ortadadır. Tabii ki, iş bölümünden önce anne babanın ortak görevleri vardır. Bir anlamda bu ortak görevler, iş bölümünün temelini oluşturur.
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
|
|
|
| Bu mesaj için CaN KıRıĞı kullanıcısına teşekkür eden 2 üyemiz: | Alemdâr-ı İslâm (15.06.09), _eslem_ (30.01.10) |
|
15.06.09, 14:55
|
#4 |
|
Derecesi :
Grubu :
Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
Devamı gelecek..
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
|
|
|
|
22.06.09, 11:05
|
#5 |
|
Derecesi :
Grubu :
Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
UYGULAYIN Anne babanın ortak görevleri: 1 Anne baba çocuklarının kendi modelleri olmadığı kardeşlerinden ve arkadaşlarından farklı, bağımsız, kendine özgü zekâ ve kişilik özellikleri olan bir birey olduğu gerçeğinden hareket etmelidir. 2 Anne ve babanın çocuklarına, "uygun olan davranışı" ya da neyin doğru neyin yanlış olduğunu öğretebilmeleri için, gerek kendi aralarında, gerekse çocuklarına yönelttikleri davranışlarında dengeli, tutarlı ve kararlı olmaları gerekir. 3 Anne ve babanın güvenli bir çocuğa sahip olabilmeleri için, önce kendilerine, sonra birbirlerine, ardından da çocuklarına güvenmeleri gerekir. 4 Ana-baba, önce kendi içlerinde barışık, huzurlu birer birey ve sağlıklı birer örnek model olmalıdır. 5 Ana-baba çocuğundan yaşı ve yeteneklerine uygun isteklerde bulunmalı, çocuğu hayal kırıklığına uğratacak, yaşının üs¬tünde beklentiler içine girmemelidir. 6 Ana-baba, öncelikle çocuğunu bağımsız bir birey olarak kabul eden, ona sevgi ile yaklaşan ve olumlu ilişki kurmaya çalışan kişiler olmalıdır. Bilinmelidir ki, sevgi temeline dayanan eğitim, sağlam ve başarılı bir eğitimdir. 7 Anne ve baba, öyle bir ortam hazırlamalıdır ki, çocuk sanki her zaman anne ve babası yanındaymış gibi kendini güvenli ve hiç yanında değilmiş gibi özgür hissetsin. Böyle bir aile ortamı çocuğun kendine özgü anlayış ve düşüncesini ifade etme imkânı sağlar. 8 Ana-baba, çocuğa sevgi veren, girişim yeteneğini ve özgüvenini kazanabilmesi için onu destekleyen kişiler olmalıdırlar. 9 İdeal anne ve babalar çocuğun ihtiyaçlarını sezen, onlara uygun cevaplar veren, aşırı hoşgörülü veya katı olmayıp, çocuğa karşı esnek bir yaklaşım içinde olan, davranışların¬da belirli bir devamlılık ve kararlılık sağlayan, karşı çıkma¬dan önce her zaman çocuğun isteklerini dinleyen ana-babalardır. (Yavuzer, 1999: 69) DİKKAT! (Babanın Görevleri) 1 Baba ailede otoriteyi temsil eder. Ailenin sevk ve idaresi baba tarafından yapılır. 2 Babanın davranışları ile çocuk çok şeyler kavrar. Baba oto¬ritesi aynı zamanda toplumun kurallarını temsil eder. Birtakım yasaklar koyar, çocuk bu yasaklara karşı hareketlerini düzenler. Böylece hem hürriyeti, hem de yasakları tanımış olur. 3 Babanın otorite sahibi olması onun kırıcı, ya da tahakküm edici olmasını gerektirmez. 4 Baba otoritesi fazla olduğu zaman, özellikle hassas yapılı çocuklar bundan zarar görebilir. 5 Baba, çocuğun her yaştaki ilgi ve ihtiyaçlarını bilmeli, hareket ve tutumlarını buna göre ayarlamalıdır. 6 Baba, çocuğun eğitiminden ve yetiştirilmesinden birinci derecede sorumlu bir kişidir. 7 Baba,-gerektiğinde çocuğuna yapabileceği basit görevler vererek, onda kendine güven ve sorumluluk duygularının gelişmesine katkıda bulunmalıdır. 8 Baba, çocuğunun sorularını bıkıp usanmadan cevaplandıran, onunla sohbet eden bir arkadaş olmalıdır. 9 Baba, ailede kötü söz, dayak ve diğer zararlı davranışlardan şiddetle kaçınmalı ve uyumlu olmalıdır. ÇOK ÖNEMLİ (Annenin Görevleri) 1 Çocuk yetiştirmeyi, bilimsel yollarla yapması için, annenin bu konuda kendini yetiştirmiş olması gerekir. 2 Anne, çocuk gelişimini çok iyi bilmeli, yemek, uyku, temizlik ve sağlık kontrollerini iyi takip etmeli ve zamanında yapmalıdır. 3 Anne çalışan bir kadınsa, çocuğu 0-3 yaşları arasındayken çalışmamayı tercih etmelidir. 4 Eğer çalışmak zorundaysa, eve geldiğinde onunla yeteri kadar ilgilenmelidir. 5 Anne, her şeyden önce çocuğunun bağımsız bir varlık oldu¬ğunu kabul ederek, ona baskı yapmadan, sevgi ve şefkat duygularını aşılamalıdır. 6 Anne; çocuğunun yerine çalışmak, kendini ona siper etmek yerine, ona destek olmayı bilmelidir. 7 Anne, çocuğunu kendi kendisini koruyacak biçimde yetiştirip, onun üzerindeki koruyucu ve kollayıcı olma özelliğini en aza indirmelidir. 8 Anne, çocuğunun yaşantısından haberdar olmakla birlikte onun özel bir yaşantısı olabileceğini kabul etmelidir. 9 Ona yakın olmalı, saygı duymalı, davranışlarını desteklemeli ve cesaret vermelidir. 10 Anneler her şeyin en iyisini kendilerinin bildiğini zannetmemek ve daha sağlıklı çocuklar yetiştirmek için kendilerini çok yönlü geliştirmeliler.
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
|
|
|
|
| Bu mesaj için CaN KıRıĞı kullanıcısına teşekkür eden 2 üyemiz: | Alemdâr-ı İslâm (22.06.09), _eslem_ (30.01.10) |
|
22.06.09, 11:14
|
#6 |
|
Derecesi :
Grubu :
Üye No : 69
Üyelik tarihi : 10-08-2008
Konuları : 460
Mesajlar : 3,945
Teşekkürleri: 1,196
1,220 mesajına 2,208 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
Son Aktivitesi : 30.05.10
Durumu : Status: Offline
|
UNUTMAYIN! (Çocukların Görevleri) 1 Çocuklarda özgüvenin oluşması ve sorumluluk anlayışının gelişmesi için, ailede onlara mutlaka ortak görevler verilmelidir. 2 Çocuklara, evlerdeki çiçeklerin bakımı bırakılmalıdır. 3 Evin ekmek ihtiyacı ve küçük bakkal işleri çocuklara görev olarak verilmeli. 4 Çocuklardan masasını düzeltmek, çalıştığı odayı temiz tutmak, yatağını toplamak gibi işlerin yerine getirilmesi istenilmelidir. 5 Onlara misafir karşılama ve uğurlamaya iştirak etmeyi, çay -kahve tutmayı, büyüklerinin elini öpmeyi öğretmeli. 6 Parayı tasarruflu harcaması, eşyalarını özenle kullanması, çalışmasını planlayıp düzenli hale getirmesi öğütlenmelidir. 7 Evin telefonlarına bakma, mektup atma, faturaları yatırma gibi sorumluluklar çocuklara bırakılmalıdır. 8 Çocuğun yaşı büyüdükçe, kendi isteği doğrultusunda uygun işlerde çalışıp, hayatın gerçeklerini tanıması temin edilmelidir. 9 Çocuğun kazandığı paraya dokunulmamak, onun tasarruflarını yine kendi ihtiyacına uygun şekilde harcaması tavsiye edilmelidir. (Ertuğrul, 2000: 157) HATIRLAYIN (Büyükannelerin ve Dedelerin Görevleri) Torun sahibi olan yaşlı kimselerin, torunlarıyla iyi bir iletişim kurarak, karşılıklı sevgi ve saygı ortamı oluşturmaları gerekir. Torunlarıyla ilişkileri karşılıklı sevgi ve saygıya dayanan, sıcak ve dengeli ilişkiler kurabilen yaşlılar, bu şekilde daha sağlıklı ve mutlu bir yaşlılık dönemi geçirirler. Ülkemizde özellikle şehirlerimizde, artık geniş aile yerini anne baba ve evlenmemiş çocuklardan oluşan çekirdek aileye bıraksa da, hâlâ aile büyüklerinin (dede, büyükanne) otoritesine dayalı geniş aile geçerliliğini korumakta ve varlığını sürdürmektedir. Dede ve büyükannenin torunlarıyla yakın teması arttıkça, ana-baba-nın çocuğun eğitimindeki ağırlığı ve etkinliği azalmaktadır. Anne veya baba, dede veya büyükanneyi kırmamak için özen gösterirken, dede veya büyükanne de çocuğa karşı "hayırların tümüne karşı "evet" diyerek, aşırı bir hoşgörü içerisindedir. Bu durumda anne babasından olumsuz cevap alan çocuk, soluğu aile büyüklerinin yanında alır ve isteklerine büyük bir ihtimalle kavuşur. (Yavuzer, 1999: 43) Aile büyükleri, torunları tarafından sürekli sevilmek ve ilgilerini canlı tutmak için bu koruyucu tutumlarını sürdürürler. Çocuğun her isteğinin şartsız yerine getirilmesi, onda şımarık ve sorumsuz bir kişilik geliştirmektedir. Bu şekildeki aşırı hoşgörü ve koruyuculuk çocuğun eğitiminde denge ve tutarlılığı ortadan kaldırmaktadır.Anne ve baba, çocuğun eğitimi ve yetiştirilmesinde birinci derecede yetkili ve sorumlu olmalıdır. Gerekirse büyükanne ve dedeye çocuğun eğitimi ve terbiyesinde biraz mesafeli olmaları uyarısı, onları kırmadan yapılmalı ve gereken ortam hazırlanmalıdır. Çocuğun eğitimi, terbiyesi ve yetiştirilmesinde direksiyon kesinlikle anne babada olmalıdır. (Elmacıoğlu, 1998: 74) SON SÖZ Ailede iş bölümü, bir dayanışma ve bir gücün ifadesidir. Aile yükü, aile bireyleri tarafından ne kadar paylaşılırsa, o kadar tatlı bir kaynaşma olur ve uzun ömürlü bir sevgi iklimi oluşur.
__________________
"CaN bardakta çay sohbetlerimiz" başlamıştır Çayımızın şekeri olup sohbetimizi tatlandırmak ister misiniz? Öyleyse buyurun [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Konu CaN KıRıĞı tarafından (22.06.09 Saat 11:15 ) değiştirilmiştir.. |
|
|
|
| Bu mesaj için CaN KıRıĞı kullanıcısına teşekkür eden 2 üyemiz: | Alemdâr-ı İslâm (22.06.09), _eslem_ (30.01.10) |
|
| Etiket |
| anne, baba, eğitimi, teknikler, İçin, yeni |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 14:48 .
| SİSTEM BİLGİLERİ | ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2 Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008 Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz. |
milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay
almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk
yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız
iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa
sürede gereken yapılacaktır.
|
