Kıymetli anneciğim, ilk kucağına geldim. Hani hep hayal ederdin ya fıtr ratın gereği kucağında ağlayan bir bebek. Ben o hayalindeki bebeğin dünyadaki hâliyim. Ne o! Hayatın değişti galiba? İşin zormuş gibi davranıyorsun. Müjdeli bir zorluk annneciğim. Amel defteri kapanmayan bir anne olacaksın.
Kusura bakma ilk aylarım. Dünyaya zor alışıyorum. Biraz ağlayacağım. Bil ki anne hep senin günahının affı için ağlayacağım.
Bu sıkıntıların hepsi bitecek. Fakat ben bir daha bebek olmayacağım. Şimdiki tatlı ağlamamı bir daha beceremeyeceğim.
Anneciğim, saate bakıp durma uyuyacaksın işte.
Ne acele ediyorsun Seni zorla ayakta tutuyorum. Bâri boş geçirme vaktini de Rabb’ ine şükret. Dilinde hep onun adı olsun. Hem o ezberindeki, iman ve Kur’ân hakikatlerinden bana da oku. Odama o nurlu harfler yayılsın. Senin mahmur mırıltılarını duymak istemiyorum. O anlamaz o bilmez sanma. Nasıl ki sendeki süt kokusunu alabiliyorsam; nurun yayılan kokusunu da nefesimle alırım Bu gece çok uyandım, değil mi ? Niye yaptım biliyor musun? Hiç kimsenin uyanmadığı anneciğim bir vakitte uyanık olasın diye. Âciz bir halde olsa bile “Allah’ım yine uyandı!” cümlesiyle bana hayat verrenin adını anasın diye. Baksana anne ortalık ne kadar sessiz. Mahbûba giden yollarda trafik yoğunlluğu yok. Haydi aç ellerini beraber yalvaralım. Sen söyle ben “ÂMÎN” diyeyim. Günahsızım, âcizim ama şefkatinle seni kendime hizmetçi yaptım. Bu şefkat beni yaratanın küçük bir zerresidir. Bu gecelerde benim ağlamamla uyan O’nun şefkatine sığın anneciğim.


O öyle bir şefkat ki, kan ve fışkı ortasından bana süt çeşmesi sunddu. En derin duygularımla sana yalvarıyorum. Anne ne olur onu bana verirken abdestli ol. Sana verenin ikrâmı boldur. O bolluktan ben de faydalanayım. Bismillah demmeyi unutma! Biraz dikkatli olsan sağ tarafından başlasan daha iyi olmaz mı?

Bugün doktorum ne dedi biliyyor musun? Yavaş yavaş ek gıdaya başla. Aman dikkatli ol anneciğim. Kendi ellerinle hazırladıklarından ver. Tembellik etme. Ben öyle şeffaf ambalaj falan istemem. Sadece sıhhhatim için şüpheli olmasın tazecik koksun. Hem de hazırlarken Tahıyyyât duâsı ve Kevser sûresini okursun. Ne kadar lezzetli olur.Her defasında diretiyorum almmamak için. Yine biberonumu sol elime verdin. Sağ elime versen de hem sünneti yaşasak hem de gıdamızı alsak olmaz mı? Âdetimiz ibadete çevrilir
…


Üstümü başımı açtın yine herkesin içinde. Utanıyorum işte. Şu altımı temizlerken beni bir kenara alsan. Hem de açmadan bir “eûzu” çekip benim mânevi perdemi örtsen. Sen ne isen ben de öyleyim. Hayâ perdemi yırtma benim!
Ortalarda emeklemek istiyorum. Akşamki gezerek yediğim ekmeğin kırıntıları beni rahatsız ediyor. Keşke bir sofra serseydin de bunlar olmasaydı. Dökülmeseydi bereket taneleri. İşin çoktu ilgilenmek istemedin. Ben de her tarafa yaydım. Şimdi herhalde işin az. Aç süpürgeyi süpür. Çok yazık değil mi? Rabbimin nimetleri israf oldu. Şükredip ziyadeleşmesi gerekirken israf oldu bereket kaçtı.

Biraz çok söyledim herhalde birkaç mısra ile sözlerimi bitireyim annneciğim!

İlmin ile süsle beni
Amelinle besle beni
Doğru kullan şefkatini
Nesl-i âti bizden olsun
İstemem haram lokma
Zayıf olduğuma bakma
Çok zahmetli diye abartma
Ümmet-i âhir bizden olsun.

Melike Yazır