| Konular: 50,299 | Mesajlar: 311,812 | Üyeler: 10,668 | Online: 313 | Elhamdülillah...



Geri git   Milli Görüş Forum MGForum AKADEMİ » AKADEMİ GRUBU »

AKADEMİ GRUBU MGForum Akademi Bölümümüz.

Cevapla
 
Konuyu Sosyal Paylaşım sitelerinde Paylaşın LinkBack Seçenekler Stil
Alt 24.01.10, 19:06   #1
Alemdâr-ı İslâm - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Derecesi :
Grubu : Genel Yönetici
Üye No : 311
Üyelik tarihi : 28-08-2008
Mesleği : Kul
Nereden : Kâinat
Konuları : 5083
Mesajlar : 16,288
Teşekkürleri: 24,245
9,018 mesajına 19,427 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 10 Alemdâr-ı İslâm is on a distinguished road
Son Aktivitesi : Bugün
Durumu : Status: Online

Standart Biz insandık…



Biz insandık…

Yaşadığımız dünyaya ilgimiz bizi önce ona bağladı, sonra da zebun etti. Kabil değil miydi Habil’le olan mücadelesinde bize insan yanımızı gösteren. Âdem babamız dünya sürgününe düşmeden önce biz de lâhutî âlemlerde süzülen bir çift kanattık. Yusuf Peygamber kuyuya kardeşleri tarafından atılmadan. Güller Sultanı yakınları tarafından çöllerin kucağına bırakılmadan. Önce melek yanımızı kaybettik. Sonra ‘insan’lığımızın girift koridorlarında kendimizi…
Sur üflense, uzaktaki tepelerden yeryüzüne düşmeden önceki saflığımızın muştusu haber verilse, hayat insanlığımızı göklere ulaştırsa… Olmadı. Göklerde ağaran ilk damlalar düşmüştü bir kere zeminin kara yüzüne. İçimizdeki insan, bizi duru ve bulanık akan iki nehrin ortasına bırakıverdi. ‘İnsan’lığımız bizi gâh dingin bir denizin enginliklerinde dolaştırdı gâh fırtınalı acıların depreştiği kör kuyulara esir etti. İnsan, bilemedi bu tercihin anahtarlarını kendinde sakladığını. Bu sürgün, yüzyılların vebalini taşıyarak katmerleşti yüreklerimizde. Nihayetinde iyi ve kötünün savaşına dönüştü.
İyi bizdik. Bizde, damarlarımızda saklıydı. Ferhat olup dağlarımızdaki cevherleri arayıp durduk. Kimi o iyinin cevherine ulaşarak baharlar taşıdı gönlüne, kimi baharlara erişemeden o kıyılara umut dolu soluklar emanet etti. Kötü yine bizdik. İnsan değil miydik? Mayamızda saklı olan iyi ve kötüden çoğu kere ikincisini tercih etmiştik. Karanlık dehlizlerde dolaşmak içimizin aydınlığını almıştı bizden. Güneş, her gün ufuktan doğuyordu ama bizim göğümüz hep kara bulutlarla kaplıydı. Çamura buladığımız göğümüzün ardında ne güneşler doğup batmıştı da farkında olamamıştık.
Sonra şehrimize bir atlı geldi. Aydınlık ülkelerden kotardıkları iki tohum bırakıverdi avuçlarımıza. Biri umuttu, biri korku. Umuda tutunduk; çünkü aydınlık yarınlara ulaşmak azmindeydik. İlk tomurcuklar, ilk patlaklar ve fidana yürüyen yolculuk başladı gönüllerimizde. Sonra korku tohumunu saldık toprağın bağrına. Gözyaşlarımızla, ürpermelerle titredik üzerine. Hazanın soğuk rüzgârları gezindi toprağımızda. Korktuk. Çok korktuk. Umudu bir yanımızda korkuyu diğer yanımızda besleyip durduk yıllarca. Umut ve korkunun dallarında gölgelendik. Kader ağacına dönüşmeden önce tutunduk umuda ve korkuya. Biri içimize aydınlıktı diğeri dışımıza. Bunun farkına varamadık.
Biz insandık. Aldandık. Ne umudu besleyebildik ne korkuyu toprağımızda. Sonrasında tufana esir olduk. Dünya tufanına. Savrulduk çöllerce. Gezindik serkeş bulutlar gibi ülkelerce. İçimizdeki karanlık taştı dışımıza. Yusuf’tu içimizdeki çığlık, Âdem’e kadar varan. Son durakta çöllerde hayat bulan hicretin tadını duyduk Yüce Nebiyle gelen. Kurumuş topraklarımızda biten iki güzel fidana yürürken tomurcuklarımızı, karşılığını bulamamış sevgilere emanet ettik. Yalancı şafaklara kandık da zahirde aldandık. Biz insandık. Ulaştık; ama ‘ol’maktan uzaktık. Seher yelinin esintisini tattık ama seraplara aldandık.
Biz insandık. Ne korkudan aldık nasibimizi ne umuttan.
İki gül fidanı dikmek yerine diken bitirdik gönül toprağımızda.
Bu yönüyle Kabil’e aldandık.
Kırdık, döktük, yıktık.
Bizi biz eden ne varsa.
İçimizde iyiye ve kötüye duran aynalar hep vardı.
Bize düşen baharları gösteren yansımalara bakabilmekti.
Umuda ve korkuya sarılarak O’na ulaşmak vardı.
Biz ümitle korkuyu beslerken yüreklerimizde başka nazarlara bürünerek pişmanlığın bahçesine düştük.
Ne korku kaldı elimizde ne ümit.
Oysa korku da bizdik, ümit de.

Ramazan Kılçak
__________________





AllaH'ıN SıRRı SeNsİN. KaLbİNe sEfEr eT!
View Alemdâr-ı İslâm'in Fotoğraf Albümü  
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
Bu mesaj için Alemdâr-ı İslâm kullanıcısına teşekkür eden 3 üyemiz:
erva (08.02.10), Muhammed (24.01.10), ZafeR (28.01.10)
Cevapla

Etiket
biz, insandık…

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz aktif değil dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.

BB-Code Açık.
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodları Kapalı.
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Sana ''Nasılsın''diye sormayacağım… Çünkü… burcunur SERBEST KÜRSÜ 0 24.10.09 20:38
Toplu iğnem kalbime…. Başörtüm yakama düştü…… sevgiliye sevdalı SERBEST KÜRSÜ 0 17.10.09 22:05
….:::: vedalar soğuk olur sıkı giyin ::::… AĞLAYAN_GÜL SİZDEN GELENLER 0 05.06.09 22:24
……… Tebessümün İnsana Kazandırdıkları ……… AĞLAYAN_GÜL GENEL EDEBİYAT 5 13.05.09 21:17
bir baba dua ediyor…………. AĞLAYAN_GÜL DUA VE İBADET 0 03.05.09 20:59

Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:04 .

SİSTEM BİLGİLERİ ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME
Powered by vBulletin® Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2
www.milligorusforum.biz
Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008
Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz.

milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa sürede gereken yapılacaktır.