|
| Konular: 50,305 | Mesajlar: 311,871 | Üyeler: 10,668 | Online: 201 | Elhamdülillah...
|
|
|||||||
| ASRIN MÜCAHİDLERİ Davaları ve Dinleri Uğruna Ömürlerini Harcayan,Ahirete Göçmüş veya Küfre Karşı Hala Savaşan Mücahid(e)ler...! |
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
09.11.08, 21:12
|
#1 |
Derecesi :
 Grubu : Refah
Üye No : 540
Üyelik tarihi : 18-09-2008
Konuları : 441
Mesajlar : 945
Teşekkürleri: 294
326 mesajına 661 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 4
 Son Aktivitesi : 22.09.10
Durumu : Status: Offline
|
Ebu Bekir Akide
Ebu Bekir Akide Çeçenistan' daki yabanci mücahidlerin saha komutani. 22 Aralik 1997 tarihinde, 36 yasindayken, Dagistan'da Ruslar'a karsi gerçeklestirilen bir askeri operasyonda sehid oldu. 1997'nin 22 Araliginda, Çeçenistan'daki yabanci mücahidler, kumandan Ibn-ul- Hattab'in önderliginde bir Rus askeri üssüne saldiri düzenlediler. Allah'a sükürler olsun ki saldiri basariyla gerçeklestirildi. Mücahidlerin çok sevdigi ve hürmet gösterdigi bir kardes bu saldirida Rabbine kavustu. Bu kardesin ismi Ebu Bekir Akide idi. Asagidaki yazi, Ebu Bekir' in cihaddaki yerini ve nasil sehid oldugunu anlatiyor. Allah onun sehadetini kabul etsin. Amin. "Allah yolunda öldürülenlere gelince... Allah onlarin amellerini asla bosa çikarmaz." ( Muhammed Suresi - 47 : 4 ) Ebu Bekir, 1980 lerin sonunda üniversiteyi bitirdi ve 25 yasinda cihad için Afganistan'a gitti.Müslüman topraklarini korumak ve düsmanla savasmak için bulundugu bu topraklarda kendi teknik uzmanligina askeri deneyimleri de ekledi. Bir buçuk yil sonra, Celal Abad'daki bir operasyon sirasinda, mayina basarak bir bacagini dizinin altindan itibaren kaybetti. Bacagini kaybettiginde yaninda olan bir kardes anlatiyor : "Komunistlere karsi operasyon basladiginda, biz, kisa süre içinde çok yogun bir bombardiman ve ates altinda kalmistik. Hepimiz, basimizi egmistik ve hatta atesin yogunlugundan, bakmak için dahi basimizi kaldiramiyorduk. Operasyonun kidemli komutanlarindan olan Ebu Bekir, kardeslerden, gidip bir havan mermisi alip getirmelerini istedi. Kardeslerden hiçbirisi yogun atesten dolayi gidemedi, bunun üzerine havan mermisini almak üzere Ebu Bekir kendisi gitti. Yarim saat sonra, elinde bir havan mermisiyle geri döndü ve kardeslerine havan mermisini koyup ateslemelerini istedi. Onlar, bunu niye kendisinin yapmadigini sorduklarinda, havan mermisini almaya gittiginde, kolundan bir kursunla yaralandigini ve kursunun kemigin içinden geçip gittigini söyledi. Ona geri dönüp koluna baktirmasi gerektigini söyledik ama o savasmayi tercih ederek bunu reddetti. Bu olaydan bir süre sonra, Ebu Bekir, bir anti-personel mayinina basti ve bir bacagini dizinin altindan itibaren kaybetti. O'nu cephenin gerisine tasidim ve Peþaver' deki hastaneye kadar ona eslik ettim. Hastaneye vardigimizda epey bir zaman geçmisti ve Ebu Bekir çok kan kaybetmekten bitkin düsmüstü. Yüzünden su gibi ter bosaniyordu fakat o, ne inliyor ne de sizliyor sadece Allah'in ismini aniyordu. Ona : 'Sakin ol kardesim. Bu cennete giden yoldur.' dedim. Basini salladi ve ' Biliyorum' dedi. Kopan bacaginin yerine geçici ve takma bir bacagin takilmasindan sonra, tekrar savasmak ve kardeslerini egitmek için Afganistan'a geri döndü. Bacagini kaybettikten sonra dahi, birçogumuzun sahip olmadigi mesru (ser'i) bir sebebi olmasina ragmen cihadi terketmedi, aksine, Onun kalbindeki cihad aski daha da köklesmisti ve artik vücudunun geri kalan kisminin da, kopan bacaginin akibetine kavusmasini arzuluyordu. Takibeden iki yil boyunca, Sehid Abdullah Azzam ( R.A.) kampinda askeri egitmen olarak kaldi. Yüzlerce Mücahid onun egitiminden geçti. Sonraki aylarda, evlendi. Misir'daki ailesine telefon ederek evlenmek istedigini söyledi. Ailesi, aradi ve onunla evlenmeyi isteyen Misirli bir kiz buldular, ardindan onu Afganistan'a gönderdiler. Dikkat ediniz, bu olay, Ebu Bekir bacagini kaybettikten sonra oldu. Oysa, kalbleri dünyalik þeylerin sevgisiyle dolu oldugundan , bir mücahidden gelecek evlilik teklifini reddedecek kizkardeslerin sayisi ne kadar çoktur! Böylece O kizkardes Afganistan'a gitti ve orada evlendiler. Ebu Bekir, Sovyetler 1989 da Afganistan'dan kovulana kadar savasa devam etti. Sovyetler yenilgiye ugradiktan sonra, O, Ibn-ul-Hattab ve bir avuç kardesiyle birlikte Tacikistan' a gitti ve orada bir müddet savasti. Ardindan ,iki yil boyunca Çeçenistan'da bulundu ve orada, Ibn-ul-Hattab ile birlikte, Ruslara karsi çok sayida askeri operasyona katildi. 1996 sonbaharinda, Çeçenistan ile Ruslar arasinda geçici bir baris anlasmasinin imzalanmasinin ardindan, Ebu Bekir ögrenmeye ve mücahidleri egitmeye devam etti. Ibn-ul Hattab, artik rahatsizlik veren eskisinin yerine, yeni ve kaliteli bir takma bacak taktirmasi için Avrupa'ya gitmesini istedi ve gerekli parayi temin etti. Ancak Ebu Bekir, "Müslümanlarin parasinin kendisi gibi birisine harcanmasindan ziyade baska insanlar ve sebepler için harcanmasinin daha dogru" oldugunu söyleyerek bu teklifi geri çevirdi. 22 Aralýk 1997 Pazartesi sabahinin erken saatlerinde, Ebu Bekir Akide, takma bacagi ile, Dagistan'in Buinaksk bölgesindeki bir Rus Askeri Üssüne düzenlenecek saldiriya katildi. Saldirinin baslarinda, mücahidler tüm Rus üssünün kontrolünü ele geçirdiklerinde, Ebu Bekir , Rus tanklarindan birisine elektriksel bubi tuzagi yerlestiriyordu. Bu sirada arkasindan gelen bir mermiyle vuruldu ve yere düstü. Ruhunun bedenini terketmesine az bir zaman kalmasina ragmen Ebu Bekir, büyük bir mücadele vererek tekrar tuzaga ulasti ve elektrik devreyi tamamladý. Ruhu bedenini terketti ve kisa bir andan sonra üzerinde bulundugu tank patladi. Iste böylece Ebu Bekir, Allah'in düsmanlariyla son anina kadar savasti. O düsmanlarindan kaçarken degil, yüzyüze çarpisirken öldürüldü! 36 yasindaydi. Allah'in rizasini kazanmak için cihad ederek geçen 11 yilin ( hayatinin üçte biri) ardindan sehadet rütbesine eristi. Allah, Ebu Bekir' e cihad etmedeki gayretinin karsiligini versin ve onu Cennet'inin en yüksegine alsin. Amin! Eger Ebu Bekir' le karsilassaydiniz, O' nun hakkinda hiçbir sey bilmeseniz dahi, hemen O' nun karakterinden etkilenirdiniz. Evi çok gösterissizdi ve içinde çok az esyasi vardi. Çok alçak gönüllüydü ve efendi, asla argoya kaçmayan bir arapçasi vardi ve oldukça misafirperverdi. Ebu Bekir' i kelimelerle anlatmak mümkün olmadigi için, O' nun hakkinda böyle bir yazi yazmak zordur. Onunla birlikte oturmadan, onunla konusmadan, ona hayallerini sormadan, onunla yemek yemeden ve onunla beraber yasamadan O'nun karakterini ve O'nun, dünyanin her yerindeki mücahidler için bir kardes ve arkadas olarak kaybinin ne büyük bir sey oldugunu anlamak mümkün degildir. Ebu Bekir, Çeçenistan'da sehid oldugunda arkasinda bir es ve dört tane kiz çocugu birakti. Allah'a onlarin Dünya hayatini kolaylastirmasini ve Cennetinde Ebu Bekir'le biraraya getirmesini diliyoruz. Amin ! Ey Allah’im, bizler senin, kisinin hüküm gününde sevdigiyle hasrolacagina dair verdigin sözünü biliyoruz ve bu hüküm gününde, bizleri de aralarinda Ebu Bekir'inde oldugu Süheda ve Mücahidlerle hasretmeni istiyoruz. Amin ! Ey Ebu Bekir ! Bizler evlerimizde konforun keyfini sürerken, senin, Afganistan'da düsman bombardimani altinda, soguk, karanlik ve yagmurlu gecelerde sabirla, zorluklara tahammül gösterdigini unutmadik! Ey Ebu Bekir! Bizler simsicak evlerimizde rahat içindeyken, senin, sert geçen Çeçen kislarini hiç sikayet etmeden zorluk içinde geçirdigini unutmadik! Ey Ebu Bekir ! Bizlerin çogu tek bir damla kanini bile Cihad Topraklarinda harcamamisken, Afganistan topraklari, senin Allah yolunda akittigin o kadar kani hala unutmadi! Ey Ebu Bekir ! Bizlerin çogu tek bir damla terini bile Cihad Topraklarinda akitmamisken, senin, bunun Cennet' e giden yol olduðunu bilerek ve hiçbir sikayet ve sizlanmada bulunmadan, bacagini Allah'a sattigin o günü; yüzünden su gibi terlerin bosandigi o günü unutmadik! Ey Ebu Bekir! Sen , kardeslerinin gönlünde, seninle bulusacaklari ana kadar iyilesmiyecek bir yara açtin! Ey Ebu Bekir! Gözler yasardi ve kalpler hüzünle dolup tasti, fakat biz Rabbimizi hosnut edecek seyden baskasini söylemeyiz. Bizler Rabbimizden, Cennette, seninle bulusmayi istiyoruz. Öyleki senin hayatin, bütün Müslüman gençler için bir ilham kaynagi olsun, veya damarlarinda kan olan herhangi bir müslüman erkegi için, veya imansizlara kölelik ederek zillet içinde geçen bir hayattan kurtulup sadece Allah'a kul olacagi bir hayata kavusmak isteyen her müslüman için ! Amin. Kendileri savasta yara aldiktan sonra yine Allah'in ve Peygamberin davetine kosanlara, hele onlardan ihsan edenler ve sakinanlara pek büyük bir ecir (mükafat) vardir. Insanlar onlara : "Düsmanlariniz size karsi bir ordu topladilar, onlardan korkun" dediler. Bu, onlarin imanini arttirir da: "Allah bize yeter. O ne güzel Vekil' dir ! " dediler. ( Al-i Ýmran Suresi - 3 : 172-173 )     
__________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] |
|
    
|
|
| Etiket |
| akide, bekir, ebu |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 00:34 .
| SİSTEM BİLGİLERİ | ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2 Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008 Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz. |
milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay
almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk
yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız
iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa
sürede gereken yapılacaktır.
|
