|
| Konular: 50,305 | Mesajlar: 311,871 | Üyeler: 10,668 | Online: 192 | Elhamdülillah...
|
|
|||||||
| BELGELERLE GERÇEKLER Belgeleriyle bazı gerçekleri ortaya çıkaracağımız bölümümüz. |
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
28.03.09, 20:31
|
#1 |
Derecesi :
 Grubu : Üye
Üye No : 3433
Üyelik tarihi : 28-03-2009
Mesleği : Öğrenci
Nereden : İstanbul
Konuları : 23
Mesajlar : 26
Teşekkürleri: 8
12 mesajına 19 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 0
 Son Aktivitesi : 05.11.09
Durumu : Status: Offline
|
Refah gerçeği kitabından
REFAHYOL HÜKÜMETİ NELERİ YAPMADI? REFAH GERÇEĞİ ŞEVKET KAZAN 1.Enkaz edebiyatı yapmadı Siyasi hayata adım attığım günden bu yana en çok dikkatimi çeken hususlardan biri, bir önceki Hükümetten görevi devralan tüm siyasi liderlerin, daha işe başlarken ağızlarından çıkan ilk sözler “bir enkaz devraldıkları” şeklinde olurdu. Bu bizden önce de böyle oldu, bizden sonra da. Göreve başladığı zaman acı bir ekonomik tablo ile karşı karşıya gelmemize rağmen, Başbakan Erbakan devlet itibarına gölge düşürmedi, asla böyle bir basitliğe tenezzül etmedi. 2.Zam yapmadı Son çeyrek asırda, iktidarlar geldi, iktidarlar gitti. Hepsi de işbaşına gelir gelmez “enkaz devraldıkları gerekçesiyle” işe zamla başladılar. Zam üstüne zam yaparak sahneden ayrıldılar. Sadece evet sadece REFAHYOL Hükümeti “zam yapmayacağım” diyerek geldi, enkaz halindeki ekonomiyi düzeltti ve zam yapmadan gitti. 3.Vergi koymadı REFAHYOL dışındaki tüm hükümetler için zam furyaları ve vergi reformları, ekonominin düze çıkarılacağı masalının vazgeçilmez iki ayağıydı. REFAHYOL tüketim mallarına değil, maaş, ücret ve taban fiyatlarına zam yaparken, bunlar için devletin ihtiyacı olan gelirleri tatlı reçeteler adını verdiği havuz sisteminden, kaynak paketlerinden, bir de iç ve dış borçların frenlenmesinden elde ediyordu. 4.Açıktan para basmadı Hükümetlerin işçiye, memura, köylüye para ödemede sıkıntıya düştüğü ortamlarda açıktan para basma yoluna başvurdukları öteden beri bilinen bir uygulamadır. Açıktan para (yani karşılıksız) basmanın sonucunda faizlerin düşeceği zannedilir. Oysa faizlerin düşmesinde daha acı bir gerçek paranın değerinin yani satın alma gücünün düşmesidir. Bu ise tekrar pahalılık (enflasyonun artması) demektir. İşte REFAHYOL bu tehlikeyi gördüğü için açıkta ve karşılıksız para basma yoluna gitmemiş, para ihtiyacını milli kaynaklardan temin etmiştir. 5.IMF’den borç almadı Meşhur bir atasözü vardır: “Borç alan emir alır.” Bu hakiki şahıslar arasında böyle olduğu gibi devletler arasında da geçerli bir kuraldır. Türkiye II: Dünya Savaşından sonra askeri techizat bakımından nasıl Marshall yardımını ganimet bilmiş ve kendi silah sanayiini kurmayı ihmal etmişse, ekonomik olarak da IMF’nin ağına düşmüş ve bu yolla alınan kredilerin faizleri Tükriye’yi yatırım yapamaz hale getirmiştir. Bunun yanında IMF’nin kamuda çalışan işçi ve memurların maaşlarına, bunların sayısına ve sosyal haklarına sık sık yaptığı müdahale sosyal patlamalara kadar varmıştır. Bu gerçekleri dikkate alan REFAHYOL Hükümeti, DYP’nin karşı tavrına rağmen IMF’den borç alma yoluna gitmemiştir. 6.Demokrasiden taviz vermedi Parlamentodaki bütün muhalefet partileri (ANAP, CHP, DSP ve DTP) 28 Şubat baskıları karşısında, baskıcılarla işbirliği içerisinde, demokrasi mücadelesinde havlu atarlarken, bu mücadeleyi sürdürme görevini sadece Başbakan Erbakan ve sadece Refah Partisi üstleniyordu. Nitekim bir araştırmacı yazar Süleyman Kocabaş “Refah Sendromu” isimli eserinde: “İşin aslına bakılırsa Refah’ın bütün bu girişimleri tam bir demokrasi ve gerçek bir laiklik uygulamasıydı. RP bunu anlatamadı, anlatamazdı da” (Sh.127) “Refah Partisinin en büyük faydası, ülkedeki anti demokratik yapıyı ortaya çıkarmış olmasıdır” (Sh.419) Aynı görüşteki yazarlardan birisi de, Fehmi Koru idi. Koru, “Kaçan Fırsat” başlıklı köşe yazısında ; “Türkiye’de demokrasinin kitaplarda yazıldığı şekilde olmadığı ortaya çıktı. Cumhurbaşkanı, Milli Güvenlik Kurulu, Anayasa Mahkemesi, Ordu, bürokrasi ve güçlü birimler, RP’li Hükümete kulak asmadı. Onu gemleyen bir işlev üstlendiler. Türkiye’de devlet denilen aygıtın, hükümetten ve Meclisten bağımsız olarak var olduğunu açığa vurdu. Bu bakımdan gerçekten yararlı ve faydalı oldu RP’li Hükümet.” (04.07.1997) 7.İnsan Haklarından taviz vermedi. Erbakan Hoca daima şunu derdi: “Rusya’daki rejim, Rusya’nın ormanı, madeni olmadığı için değil, insan hakları olmadığı için yıkıldı. Türkiye’de de insan hakları hep ihlal edildiği içindir ki, başımıza bu ekonomik ve sosyal felaketler geliyor...” REFAHYOL’un, sadece Refah kanadı, Türkiye’de, 28 Şubat Ek A metni çerçevesinde baskı altına alınmak istenen insan haklarını korumak için, ortağının zikzaklarına rağmen amansız bir mücadele veriyor, müthiş bir direnç sergiliyor ama asla ilkelerden taviz verilmiyordu. 8.İç ve dış borçlanmaya gitmedi. REFAHYOL Hükümetinde Refah kanadının iç borçlanmayı frenlemek için ortağı olan DYP’nin Hazine’den Sorumlu Devlet Bakanı Ufuk Söylemez hakkında gensoru önergesi verecek hale geldiğini, bu cildin 3. bölümünde anlattığımı herhalde hatırlamış olacaksınız. REFAHYOL’un Refah kanadı, 25 Ocak 1997 tarihinde, evvelce tamamı iç ve dış borç faizlerine giden bütçe imkanlarını, yatırıma dönüştürme projelerini bir basın toplantısıyla (24 Ocak 1997) kamuoyuna nasıl açıkladığımı da hatırlamış olmalısınız. 9.Rantiyecilere yüz vermedi Türkiye’de, Başbakan Erbakan da, Özal’ın, Demirel’in, Yılmaz’ın ve Çiller’in yaptığını yapsaydı, yani rantiyeye ve rantiyeci medyaya tüm devlet imkanlarını verse, teşvikleri yağdırsa, vadesi gelen borç ödemelerini erteleseydi rantiyeciler irtica yaygaralarına ihtiyaç hissetmez ve Erbakan, bugün hala Başbakan olarak koltuğunda oturuyor olurdu. Rant istediler vermedi. Klinik vaka haline gelen borçlarının ertelenmesini istediler, “Hayır” dedi. Böyle olunca da iktidardan oldu. Oldu ama, halkını ezdirmedi. 10.Rantiyeci medyanın borç erteleme taleplerini kabul etmedi Yukarıdaki bölümlerde okudunuz. Rantiyeci medya, daha baştan itibaren, REFAHYOL Hükümetine şiddetle karşıydı. REFAHYOL Hükümeti iş başına gelip Maliye Bakanlığı Refah Partisi’ne geçince işler ciddileşti. Medya patronlarının maliyeye bildirdiği hesaplar gerçek değildi. Ayda her birine 30 ile 50 bin dolar aylık ödenen rantiyeci köşe yazarlarının maaşları, bordrolarda asgari ücretin biraz üstünde gösteriliyor, promosyonlar ve haksız rekabetler yoluyla, dünyanın haksız kazancı elde edildiği halde, bunlar vergiden muaf sayılıyor, üstüne üstlük, 1997’de ödeme vadesi gelen borçlarının ertelenmesi için ricacı üzerine ricacılar gönderiliyor ve bunlar vasıtasıyla “Borçlarımızı ertelerseniz kim ne derse desin, nereden baskı gelirse gelsin, sizin lehinize manşetler atarız” diye vaatlerde bulunuluyordu. Başbakan Erbakan, yıllardır, Hükümetleri, bu yollarla avuçlarında tutan, bu medya patronlarına da yüz vermedi. İşte Erbakan bütün bunları güçsüz halkının refahı için yapıyordu. Evet, güçsüz halkının refahı! |
|
    
|
| Bu mesaj için marmara_besyo_agd kullanıcısına teşekkür edenler: | Alemdâr-ı İslâm (20.10.11) |
|
| Etiket |
| gerçeği, kitabından, refah |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:47 .
| SİSTEM BİLGİLERİ | ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2 Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008 Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz. |
milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay
almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk
yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız
iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa
sürede gereken yapılacaktır.
|
