"Hz.İsa (a.s) bir gün bahçe sulayan bir delikanlı ile karşılaşır. Delikanlı Hz.İsa (a.s)'a 'Rabbinin sevgisinin zerre ağırlığındaki bir kısmını bana bağışlamasını dile’ der. Hz.İsa (a.s) 'Sen zerre kadarına dayanamazsın.' diye karşılık verir. Delikanlı, 'O halde zerre kadarının yarısını versin.' der. Bunun üzerine Hz.İsa (a.s):
''Ya R...abbi! Bu gence sevginin zerre kadarının yarısını bağışla.'' diye dua eder. Bir müddet sonra Hz.İsa (a.s)'ın yolu tekrar oraya düşer. Delikanlıyı sorar. 'Delirdi dağlara çıktı.' derler.
Hz.İsa (a.s) delikanlıyı kendisine göstermesi için Allah'a dua eder. O sırada delikanlıyı dağlar arasında görür, onu gözlerini gökyüzüne dikmiş ve bir kaya üzerinde dimdik ayakta dururken bulur. Hz.İsa (a.s) delikanlıya selam verir, selamını almaz. Ben İsa (a.s)'yım diye kendini tanıtarak delikanlının ilgisini çekmeye çalışırken Yüce Allah'tan kendisine şu vahiy gelir:
‘Kalbimde benim sevgimin zerre yarısını taşıyan kimse, insanoğlunun sözünü duyar mı? İzzet ve Celalim Hakkı için onu testere ile ikiye biçsen, onun acısını bile duymaz…'"