Durum Tespiti:

İki binli yılların başında Ortadoğu inanılması güç bir felakete uğradı ve hem de 10.000 kilometre uzaktan, başka bir kıtadan gelen bir felakete. 2003 yılından itibaren Irak, ABD ve onun yardımcısı olan ülkeler tarafından işgal edilmeye başlandı.

Bu işgal Irak'a, "demokrasi, hukuk ve özgürlük" getirdikleri iddiası ile yapıldı. Adeta, başta Irak olmak üzere, Ortadoğu insanlarının tümü ile alay edercesine, onları ezip köleleştirmecesine yapılan bir operasyon.

20 Mart 2003, ABD'nin ikinci Körfez Savaşını başlattığı tarihtir. Bu "çöl tilkisi" kod adı ile başlayan askeri işgal operasyonunun üstünden tam 6 yıl geçtiği halde henüz bu karanlık ve pis dehlizin sonunda ışık görünmemiştir. Herhalde 2011 yılına kadar da bir şeyin değişeceği yoktur.

Irak'ta tam 142.000 tam teçhizatlı işgalci ABD askeri bulunmaktadır. Irak'taki tam tabloyu görebilmek için buna diğer ülkelerden (özellikle de Avrupa ve Batı ülkelerinden) gelen asker ve askeri yardım ve katkıları da eklemek gerekir. Tabii bir de hesaba katılması gereken yerli işbirlikçiler ve bu işten fevkalade yararlanan yerli azınlıklar ve fırsatçı komşular da bu denklem içinde yer almalıdır.

Irak'ta 6 yıl içinde üç milyonun üstünde insan ölmüştür. İşin en vahim tarafı da adeta sistemli bir biçimde Irak'ın okumuş, yetişmiş insanlarının öldürülmesi ve çeşitli cinayetlere kurban gitmesi olmuştur. Yani doktorlar, yazar ve düşünürler, mühendis ve gazeteciler, kısacası "toplumun beyni" yok edilmiştir. Büyük bir kısmı da ellerindeki son imkânlarla yurtdışına kaçarak, diğer ülkelere sığınmıştır. Yani, Irak'ın beyin gücü boşalmıştır. Geriye çok kolay idare edilen bir kalabalık bırakılmıştır.

Yine Irak'ta açlık ve ilaçsızlık yüzünden çok büyük sayıda çocuk ölmüş ve diğerleri de işgal ordusu askerleri tarafından vurularak öldürülmüştür. Yani bir anlamda Irak'ın geleceği yok edilmiştir.

Irak'ta dul, yetim ve korumasız kalan, ne yapacağını ve nasıl geçineceğini bilemeyen ve tüm imkânları yok edilen kadınların birçoğu maalesef kötü yola düşmüş veya düşürülmüştür. Sadece Irak'ta değil, Ortadoğu'nun diğer ülkelerinde bile bu duruma sürüklenmiş ve perişan olmanın da ötesinde bir duruma düşürülmüşlerdir. Yani, Irak'ın namusu ve ahlâk bilinci mahvedilmiştir.

Irak'taki yaralanan ve sakat kalanların sayısı da tam olarak bilinmemektedir.

Bu arada Irak'tan tam 12.000 parça tarihi eser kaçırılmıştır. Bunların 2000 tanesi geri alınmış ama geri kalan 10.000 parça dünyanın çeşitli yerlerinde satılmıştır.

Yani Irak'ın tarihi ve kültürü çalınmıştır.

Irak'a "Çöl Tilkisi Operasyonu"ndan önce 10 yıl sıkı bir ambargo uygulanmış ve bu süre zarfında aç biilaç yoksun bırakılan bir nesil, cılız ve kavrulmuş olarak yetişmiş ve bunu kaldıramayanlar zaten telef olup gitmiştir.

Durumu daha iyi anlamak için 90'larda yapılan "Çöl Fırtınası" adlı birinci ABD işgaline bakmak gerekir. Çöl Fırtınası'ndan sonra kumların yer değiştirmesi sonucu, engebe ve şekiller tamamen değişir ve herşey tanınmaz hale gelir. Tam da bu kod adına uygun bir şekilde savaş sonrası Irak'ta ve Ortadoğu'da tüm diplomatik durumlar ve politik şekillenmeler bir daha düzelmemesine değişmiştir.

İkinci askeri harekatta "Çöl Tilkisi"nde ise Irak çok kurnazça parçalanma sürecine sokulmuştur. Dış hudutlar aynı kalmakla birlikte içte bir daha birlik olamayacak şekilde düşmanlıklar ve ayrılıklar işlenmiştir.

Geleceğe bakarken:

2011 yılına kadar değişen pek bir şey olmayacaktır. Sonra ABD Irak'ta 50.000 asker bırakarak çekilmeye başlayacaktır. Aslında herhalde çekilmeyi daha da önce başlatmak istemektedir. 142.000 asker sayısından yavaş yavaş indirerek, 2011 yılında 50.000 askere ulaşmayı hedeflemektedir.

İşte bu noktada aynen 2003'te olduğu gibi ABD'nin Türk topraklarını kullanma talebi olabilir. Askerleri İskenderun, Adana, Mersin, Karataş ve Taşucu'ndan gemilere götürme isteği oldukça sık dile getirilmektedir (gayri resmi olarak).

ABD'yi memnun etmek isteyen hükümet daha tam teklif gelmeden "her türlü yardıma hazır olduklarını" bildirmeye başlamıştır. Oysa bu olay, 2003 yılındaki kadar tehlikeli bir olaydır. Sebebleri de şunlardır:

* Bu kadar askerin çekilmesi peyder pey olsa bile birkaç yıl sürecektir. Yani topraklarımızda yabancı asker bu kadar yıl konuşlanacaktır.

*Bu askerler geçerlerken silah ve mühimmatları nerede ve nasıl "kaybolacaktır"? Bunu önlemenin yolu var mıdır? Askerler belli gruplara bunları verip sonra da "kaybettik" veya "çalındı" derlerse, Türk hükümeti ne yapacaktır? Türk milleti daha kaç şehit verecektir?

* Bize onlara gelirken geçit vermedik diye sebepsiz saldırı düzenleyen ve Süleymaniye'de silahsız 11 askerimizin başına çuval geçirip hakaretler eden ve sonra da "özür dilemeyen" bu sözde dost ve müttefik gücün, giderken neler yapacağını hesaplamanın veya tedbir almanın imkânı yoktur.

* Bu "çekilme operasyonunda" Türkiye'nin Akdeniz limanları ve bir de Trabzon limanı talep edilecektir. Bunların nedenleri düşünülmelidir.

* Akdenize inmek isteyen ABD askerleri, Ürdün ve İsrail üstünden de inebilir ve hatta daha da kolaylıkla gemilerine ulaşabilirler. Yüksek ve meşakkatli dağları geçmelerine lüzum yoktur.

* PKK olayının nasıl azdırılacağı ve Türkiye'de 9 Güneydoğu vilayetinde ne gibi tahribatlar yapılacağı da mutlaka dikkate alınmalı, dikkatle düşünülmelidir.

* Kısacası, hükümet yandaşlık yapsa da millet olarak "milli çıkarları" göz önünde tutarak olayları çok dikkatli takip etmek gerekmektedir.

Türkiye'nin geleceğini yakından ilgilendiren bu olaylar karşısında bigane kalınamaz.


27/03/09 MİLLİ GAZETE