Demirel’i alaşağı edip AP’nin lideri olacaktı

Necmettİn Erbakan’ın siyaset sahnesine çıkmasını sağlayan yolu, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) olayı açmıştı. Ne idi Odalar Birliği olayı?
Odalar Birliği’nin Türkiye’nin sanayileşmesindeki rolünü iyi bilen Erbakan, buranın mutlaka ele geçirilmesi gerektiğini inanıyordu.
Daha 1959’larda girdiği ve yükseldiği İstanbul Sanayi Odası Makine İmalatçıları Sanayi Meslek Komitesi Başkanlığından, 1966 yılında ayrılıp, bu sefer yerli imalatı, ithalat karşısında koruyabilmek ve genel müdürü olduğu Gümüş Motorları satabilmek için ithal kotaları düzenleme yetkisi bulunan Odalar Birliği Sanayi Dairesi Başkanlığını ele geçiriyordu. Ancak aldığı kararları Odalar Birliği Genel Sekreteri bozuyor ve uygulatmıyordu. Öyleyse Genel Sekreterliği ele geçirmeliydi. Aklına koyduğunu yapacak kişiliğe ve mücadele gücüne sahipti. Bunu da başardı. Onun Odalar Birliği’ndeki hızlı yükselişini dikkatle izleyen biri vardı: Başbakan Süleyman Demirel...
Başbakan, İTÜ’den arkadaşı olan Erbakan’ın ihtiraslı kişiliğini çok iyi biliyor ve arkadaşlarına
“Erbakan’a dikkat edin” diyordu. Onun Odalar Birliği’ni siyasete girmek için tramplen gibi kullandığının farkındaydı.

Odalar Birliği Başkanı oluyor
Genel Sekreterlik görevinde de çeşitli engellemelerle karşılaşan Erbakan İse, gözünü bu kez başkanlığa dikecekti. Bunun için altyapı oluşturmaya çalışıyor ve yoğun kulis yapıyordu.
Fırsatı yakaladığı anda darbeyi yapacak ve TOBB Başkanı Sırı Enver Batur’u devirip koltuğuna oturacaktı. Bir idare heyeti toplantısında, seçilmesini sağladığı üyelerin desteğiyle bu amacına da ulaştı.
Artık Odalar Birliği Başkanıydı.
Durumdan haberdar edilen Başbakan Süleyman Demirel küplere bindi. “Bu adamın ne yapmak istediğini biliyorum” diyerek, çıkması gereken Trabzon gezisini iptal etti. İçişleri Bakanı Dr. Faruk Sükan’a “Gerekenin derhal yapılmasını” emretti.
Ankara Valisi Ömer Naci Bozkurt ve Emniyet Müdürü İbrahim Ural, İçişleri Bakanı’nın “Ne pahasına olursa olsun, bu adamı mutlaka oradan çıkarın” emri doğrultusunda harekete geçtiler.

54 sayfalık zabıt ve isyan
Ertesi sabah Emniyet Şube Müdürlerinden Kamil Özdilek ve Ahmet Özal, Odalar Birliği’ne giderek, Erbakan’ın binayı terk etmesini istediler. Onları uzun süre oyalayan Erbakan, saat 23.00’te odasının kapısını kilitledi ve çıkıp gitti.
Ertesi gün polisler Odalar Birliği’nin önüne yığılmışlardı. Amaçları Erbakan’ı içeri sokmamaktı. Fakat o, gelip arka kapıdan girecek ve odasına çıkacaktı. Ankara Emniyet Müdürü İbrahim Ural, yanında kalabalık bir polis gurubu olduğu halde, Erbakan’ın odasına girdi ve odayı derhal boşaltmasını istedi. Çok zeki kurnaz olan Erbakan, “Tamam odayı boşaltacağım, ama bir şartla. Bir hukuki belge olarak elimde bulunması için, bu olayın bir zabit ile tespitini istirham ediyorum” dedi.
Sekreter çağrıldı ve zabıt yazılmaya başlandı. Erbakan söylüyor, sekreter yazıyordu ama zaptın yazımı bir türlü bitmiyordu.
Sabrı tükenen Emniyet Müdürü, zaptın 54. sayfası yazılırken “yeter artık” diye bağırdı ve yazılan sayfaları alıp yırttı.
Erbakan için çantasını alıp odayı terk etmekten başka çare kalmamıştı.

Yakın arkadaşımdı
Demirel, uzun yıllar sonra Aksiyon dergisine bu konu ile ilgili olarak şunları söyleyecekti:
“Orta yerde bir Danıştay kararı var. O gün birisi, nizama aykırı olarak kendisini başkan seçtirmiş (Odalar Birliği’ne) gelmiş oraya oturmuş. Hükümet diyor ki bu gayri nizami. Danıştay diyor ki bu hukuka aykırı. Bırak bu görevi. O tarihe kadar benim çok yakın arkadaşım kendisi. Zaten onu sanayi odası genel sekreterliğine ben getirdim. Bırak bunu, bırakmıyor. O zaman ne yapacak hükümet? Hükümet demek icra demektir, tehdidini ikaya muktedir olmak demektir. Yani yapabilmek demektir. O zaman dedik ki bunu icra edin, icra ettiler. Üç gün sonra geliyor senin partine girmeye. İyi niyet görmedim.”

AP’ye üye olacaktı
Odalar Birliği Başkanlığının elinden alınması Erbakan için her şeyin sonu muydu?
Hayır. O asla pes etmezdi.
Demirel’in de dediği gibi, bu olaydan üç gün sonra, gitti Adalet Partisi Genel Merkezi’nin kapısını çaldı. Genel Başkanvekili Nuri Bayar’a, partiye üye olmak istediğini söyledi. O da gerekli belgeleri verdi kendisine.
Fakat AP Genel İdare Kurulu Erbakan’ın başvurusunu görüşecek ve üyelik talebini reddedecekti. Çünkü AP Genel Başkanı Demirel, Erbakan’ın niyetinin ve hedefinin ne olduğunu biliyordu.
Partiye girecek, bir taraftar grubu oluşturacak, sonra da genel başkan adayı olarak karşısına dikilecekti. Çok iyi tanıdığı Erbakan’ın partiyi karıştırmasına izin vermeyecekti.

Adaylığı veto ediliyor
Erbakan kapıdan kovuluyor, bacadan girmeye çalışıyordu.Üyelik başvurusu reddedilen AP’den Konya milletvekili adayı olmaya karar verdi bu kez de. Ne yapıp edecek, AP kadrosuna dahil olacaktı.
Erbakan’ın yakın arkadaşı olan AP Maraş Senatörü A. Tevfik Paksu ise yeni bir parti kurulmasından yanaydı. AP Tokat Senatörü Hüseyin Abbas ve AP Isparta Senatörü Hüsamettin Akmumcu da Paksu’yu destekliyorlardı.Erbakan’ın çevresindeki grupta Yeni Türkiye Partisi Genel Başkan Yardımcısı Süleyman Arif Emre, AP Adana Senatörü Hasan Aksay, Millet Partisi Kayseri Milletvekili Fehmi Cumalıoğlu ve AP Balıkesir Milletvekili Mevlut Yılmaz da vardı. Erbakan, AP’den önce Türkeş’e de gitmiş, onun partisinde siyaset yapmak istemiş, fakat kabul edilmemişti.
Erbakan’ın sık sık ziyaret ettiği Mehmet Zahit Kotku da, “Tevfik Paksu ne diyorsa onu yapın” diyordu.
Necmettin Erbakan sonunda kararını verdi. AP şansını bir kez daha deneyecek, 1969 seçimlerinde Konya’dan milletvekili adayı olacaktı.
Denedi ama olmadı. Adaylığı da veto edilmişti.



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bir ömür böyle geçti Cumhuriyet çocuğu
200 generali ağlattı mı?

Necmettin Erbakan, 1948 yılı yaz döneminde İTÜ Makine Fakültesi’nden mezun oldu ve asistan olarak göreve başladı.
İTÜ onu 1951 yılında Aachen Teknik Üniversitesi’nde bilimsel araştırma yapmak için Almanya’ya gönderdi.
Alman ordusu için araştırma yapan DVL araştırma merkezinde Profesör Schimit ile birlikte çalışmalar yaptı. Aachen Teknik Üniversitesi’nde çalıştığı 1.5 yıl süre içerisinde, biri doktora tezi olmak üzere 3 tez hazırladı ve Alman üniversitelerinde geçerli olan “Doktor” unvanını aldı
Alman Ekonomi Bakanlığı için motorların daha az yakıt yakmaları konusunda araştırmalar yaparak rapor verdi ve bu arada da doçentlik tezini hazırladı. “Dizel motorlarda püskürtülen yakıtın nasıl tutuştuğunu” matematiksel olarak açıklayan bu tez, dergilerde yayınlandı.
O tarihte Almanya’nın en büyük motor fabrikası olan Deutz Motor Fabrikaları’nın Genel Müdürü Prof. Dr. Flats tarafından leopar tanklarının motorları ile ilgili araştırmalar yapmak üzere bu fabrikaya davet edildi.
Alman Ekonomik Bakanlığı’nın Ruhr sahasındaki fabrikalarda araştırma yapmak için görevlendirilen heyette yer aldı ve 15 gün Ruhr sahasındaki bütün ağır sanayi fabrikalarını gezip inceleme fırsatı buldu.
1953 yılında doçentlik sınavını vermek üzere İstanbul’a döndü. 27 yaşında Türkiye’nin en genç doçenti olma başarısını gösterdi.
Araştırmalar yapmak üzere tekrar Almanya’nın Deutz fabrikalarına gitti. Burada 6 ay süreyle motor araştırmaları başmühendisi olarak, Alman ordusu için yapılan araştırma çalışmalarına katıldı. 1953’ün Kasım ayında Türkiye’ye döndü ve Mayıs 1954 - Ekim 1955 yılları arasında askerlik görevini yerine getirdi. İstanbul Kağıthane’deki 6 aylık yedek subay öğreniminden sonra Halıcıoğlu’ndaki istihkam bakım bölüğünde 6 ay asteğmen, 6 ay da teğmen olarak makinelerin bakım ve tamiratları kısmında görev yaptı.
Askerlik görevinden sonra tekrar üniversiteye döndü ve 1956 yılında Türkiye’de ilk yerli motoru üretecek olan 200 ortaklı Gümüş Motor A.Ş.’yi kurdu.
27 Mayıs 1960 darbesini yapan askerleri, Güneş Motor’da üretilen motorlarla yerli otomobil yapılabileceğine ikna etti.
Darbecilerin Gümüş Motor Fabrikası’nı gezmelerinden sonra, 200’ye yakın general ve yüksek rütbeli subaya “Sanayi Konferansı” verdi.
Erbakan, 200 generali nasıl duygulandırıp ağlattığını -sonraki yıllarda- ballandıra ballandıra anlatacaktı.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nermin Erbakan küskün mü öldü?

Nermin Hanım, Balıkesirli Saatçioğlu ailesinin kızı olarak 1943 yılında dünyaya gelmiş, iktisat eğitimi aldıktan sonra, Türkiye Odalar Birliği’nde uzman olarak çalışmaya başlamıştı.
TOBB Sanayi Dairesi Başkanı Prof. Necmettin Erbakan’la o sırada tanıştı. Bir süre danışmanlığını yaptı ve 1967 yılında evlendiler. Nermin Hanım 24, Erbakan 41 yaşındaydı.
Evlenene kadar başı açık olan Nermin Hanım, evlendikten sonra çalışmayı bıraktı ve örtünmeye başladı.
Çiftin 1967’de Zeynep, 1974’de Elif, 1979’da Muhammet Fatih adlı çocukları dünyaya geldi.
Siyaset hayatında eşinin en büyük destekçisi olan Nermin Hanım, 23 Ekim 2005’te hayatını kaybetti. Yaklaşık 500 bin kişinin katıldığı cenaze namazından sonra Merkez Efendi Mezarlığı’nda toprağa verildi.
Erbakan’ın yakın çevresine göre, Nermin Hanım, eşine başkaldırarak AKP’yi kuran Recep Tayyip Erdoğan’ı ile eşi Emine Erdoğan’ı sadakatsizliklerinden dolayı hiç affetmedi.