Allah (c.c.) size merhamet etsin. Şunu bilesiniz ki, usul ilminde maruf olan şartları taşıyan kavli olsun fiili olsun hadisler hüccettir. Rasulullah’ın () bu hadislerini inkar edenkimse küfre girer ve İslam dairesinden çıkar, yahudilerle, hristiyanlarla veyahutta Allah’ın (c.c.) murad ettiği diğer kafir fırkalarla beraber haşrolunur.

İmam Şafii (r.a.)[1] birgün bir hadis rivayet eder ve “sahihtir” der. Birisi:

-Ey Ebu abdillah! Sen de aynı kanaatta mısın? diye laf edince, bozuluk ve şöyle der:

-Ey adam! Sen beni hiç hristiyan olark gördün mü? Bana kiliseden çıkarken rastladın mı? Belimde hristiyan uşağı gördün mü? Rasulullah’tan () hadis rivayet edeceğim hem de aynı görüşte olmayacağım ha![2]

[1] Muhammed b. İdris b. el-Abbas b. Osman b. Şafi’ el-Haşimi el-Kureşi ef Muttalibi, Ebu Abdillah.

Dört ehl-i sünnet mezhebinden birisinin imamı.

Şafiilerin hepsi ona nisbet edilir. Müberred şöyle der:

“İmam Şafii insanların en şairi, edibi ve fıkıh ile Kur’an’ı en iyi bileniydi” İmam Ahmed de şöyle söyler” Elinde kağıt kalem olan herkes üzerinde İmam Şafii’nin hakkı vardır” Çok zeki idi. Pek çok eseri vardır. En meşhuru fıkha dair olan el Umm’dur.

Müsned, Ahkamu’l Kur’an, es-Sünen, er-Risale, İhtilafu’l Hadis, Edebu’l Kadı, Fedailu Kureyş eserlerinden bazılarıdır. 204/819 yılında Mısır’da vefat etti.

Bkz. Tezkiretu’l Huffaz: 1/329; Tehzibu’t Tehzib: 9/25; el Velayat: 1/447; İşradu’l Erib: 6/367-398; ⁄ayetu’n Nihaye: 2/95; Sıfatu’s Safve: 2/140; Tarihu Bağdad: 2/56-73; Hılyetu’l Evliya: 9/63; Nüzhetu’l Celis: 2/135; Tarihu’l Hamis: 2/335; Tabakatu’l Hanabile: 1/280-284;
Tabakutu’ş Şafiyye: 1/185; el-Bidaye ve’n Nihaye: 0/251; el-A’lam: 6/27.

[2] Hılyetu’l Evliya: 9/106.