Ayakkabıcı, yeni getirdigi malları vitrine yerlestirirken, sokaktaki bir cocuk onu izlemekteydi. Okullar kapanmak üzere oldugundan, spor ayakkabılara ragbet fazlaydı. Gerci mallar lüks sayılmazdı ama, kücük bir dükkan icin yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, cocuk vitrine dogru biraz daha yaklastı. Fakat bir koltuk degnegi kullanmaktaydı. Hem de güclükle.. Adam ona bir kez daha göz attı. Üstündeki pantolonun sol kısmı, dizinin alt kısmından sonra bostu. Bu yüzden de saga sola ucusuyordu. Cocugun baktıgı ayakkabılar, sanki onu kendinden gecirmisti.Bir müddet öyle durdu.
Daldıgı hülyadan cıkıp yola koyuldugunda, adam dükkandan dısarı fırlayıp;
- Kücükk!. diye seslendi. Ayakkabı almayı düsündün mü? Bu seneki modeller bir harika!.
Cocuk, ona dönerek:
- Gercekten çok güzeller!. diye tebessüm etti. Ama benim bir bacagım dogustan eksik.
- Bence önemli degil!. diye, atıldı adam. Bu dünyada her seyiyle tam insan yok ki!. Kiminin eli eksik, kiminin de bacagı. Kiminin de aklı ya da vicdanı. Kücük cocuk, bir şey söylemiyordu.
Adam ise konusmayı sürdürdü:
- Keske vicdanımız eksik olacagına, ayaklarımız eksik olsa idi. Cocugun kafası iyice karısmıstı. Bu sefer adama dogru yaklasıp;
- Anlayamadım!. dedi. Neden öyle olsun ki?
- Cok basit!. dedi, adam. Eger yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem degil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hatta sakat insanlar, saglamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler... Kücük cocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar cektigi acılar, hafiflemis gibiydi.
Adam, vitrine isaret ederek:
- Baktıgın ayakkabı, sana yakısır!. dedi. Denemek ister misin?
Cocuk, basını yanlara sallayıp;
- Üzerinde 30 lira yazıyor, dedi. Almam mümkün degil ki!.
-İndirim sezonunu, senin icin biraz öne alırım!. dedi adam. Bu durumda 20 liraya düser. Zaten sen bir tekini alacaksın, o da 10 lira eder.
Cocuk biraz düsünüp:
- Ayakkabının diger teki ise yaramaz!. dedi. Onu kim alacak ki?
- Amma yaptın ha! diye güldü adam. Onu da, sag ayagı eksik olan bir cocuga satarım. Kücük cocugun aklı, bu sözlere yatmıstı.
Adam, devam ederek;
Üstelik de ögrencisin degil mi? diye sordu.
- İkiye gidiyorum! diye atıldı cocuk. Üce gectim sayılır.
- Tamam iste! dedi adam. 5 Lira da ögrenci indirimi yapsak, geri kalır 5 lira. O da zaten pazarlık payı olur.
Bu durumda ayakkabı senindir, sattım gitti!.
Ayakkabıcı, cocugun saskın bakısları arasında dükkana girdi. İcerdeki raflar, onun begendigi modelin aynısıyla doluydu. Ama adam, vitrinde olanı cıkarttı. Bir tabure alıp döndükten sonra, cocugu oturtup yeni ayakkabısını giydirdi. Ve cıkarttıgı eskiyi göstererek;
- Benim satıs islemim bitti! dedi. Sen de bana, bunu satsan memnun olurum.
- Saka mı yapıyorsunuz? diye kekeledi cocuk. Onun tabanı delinmek üzere. Eski bir ayakkabı, para eder mi?
- Sen cok cahil kalmıssın be arkadas... dedi adam. Antika esyalardan haberin yok her halde. Bir antika ne kadar eski ise, o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabın, bence en az 30- 40 lira eder. Kücük cocuk, art arda yasadıgı sokları, üzerinden atabilmis degildi. Mutlaka bir rüyada olmalıydı. Hem de hayatındaki en güzel rüya. Adamın, heyecandan terleyen avuclarına sıkıstırdıgı kagıt paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralık banknotu geri vererek;
- Bana göre 20 lira yeterli... dedi indirim mevsimini baslattınız ya!..
Adam onu kıramayıp parayı aldı. Ve bu arada yanagına bir öpücük kondurdu. Her nedense ici icine sıgmıyordu. Eger bütün mallarını bir günde satsa, böyle bir mutlulugu bulamazdı. Cocuk, yavasca yerinden dogruldu. Sanki koltuk degnegine ihtiyac duymuyordu. Sımsıcak bir tebessümle tesekkür edip;
- Babam haklıymıs! dedi. ´Sakat oldugum icin, üzülmeme hic gerek yok!´ demisti.
SUNU ASLA UNUTMAYIN;
Her Rüzgar Savuracak Bir Toz bulur,
Her Hayat Yasanacak Bir Can Bulur,
Her Umut Gerceklesecek Bir Düs Bulur
Bulunmayacak Tek Sey Senin Benzerindir...

Alıntı...