'' Gönül ALmak ''

Mahmut Toptaş
araştırmacı yazar

Altın, inci, yakut, mercan, elmas gibi değerli madenleri terazinin üzerine koyarsınız, ağırlığını belirledikten sonra öbür tarafına da onun değerini verirsiniz ve ona sahip olursunuz.
Ama insan gönlü öyle değildir.


Parayla birçok insanı çalıştırırsınız ama sizi sevmeden çalışır.


Parayla sahip olmak istediğiniz bazı insanlara da sahip olursunuz ama gönlüne yine sahip olamazsınız.


Rabbimiz, insana ten veriyor, can veriyor, havayı veriyor, soluyacak ciğerleri veriyor, bakan gözleri, gülen gülleri veriyor, çiçeklerden balları yaratıyor. Balların tadını alacak dilleri veriyor ama inkarcı insan yine de Rabbini inkara ve isyana yöneliyor.
Allah'ın yarattığı gönül ve teni kendisi gibi bir yaratığa kulluk yapmaya yöneltiyor.


Bütün bu nimetleri veren Rabbimiz de kendisini inkar edenlerden havasını kesmiyor, o kafirin yemeğini, suyunu vermeye, teninde kanını dolaştırmaya devam ediyor.


Ve bizi de uyarıyor "Dinde zorlama yoktur" diyor. (Bakara 256)


Bir delikanlı tabancayı sevdiği kızın başına dayasa ve "Beni seveceksin, sevmezsen seni öldürürüm" dese kız onu sever mi?

"Seveceğim" diyebilir ama nefretinden başka bir şey artmaz.


Veya delikanlı, kendisini sevmeyen kızın ailesini paraya boğarak, yollarına altın döşeyerek, en pahalı arabaya bindirerek gelini alsa, tuğlaları altından, pencereleri yakuttan, kapıları elmastan eve alsa kız onu sever mi?
Ayeti Türkçeleştirerek atalarımız "Zorla güzellik olmaz" demişler.


Dertlilerin, kanadı kırıkların, itilmişlerin, kakılmışların gönlünü alalım da demiyorum ben.
O zaman ayırımcılık olur.


Biz, gönül alalım.

Altı milyar insanın da gönlü vardır.

Bunların içinde her durumda olanlar var ama hepsinde gönül var.

Vazoyu kırmadan korumak daha iyi olduğu gibi gönlü kırmadan korumak da daha da iyidir.
Kırılan vazoyu tamir ettirirsiniz ama çatlağı devam eder.


İnsanlık bağlarını kopardıktan sonra yeniden kaynatırsınız ama düğüm belli olur.

Asıl olan gönül kırmamaktır.

Gönülleri yaratan Allah olduğuna göre Allah'ın koyduğu kurallar içinde insanlara yaklaşalım.
Sen, kendin kural koyacaksın, kral olacaksın, sonra da diğer insanlara "Ben seni seviyorum, benim kurallar içinde yaşayacaksın. Senin yollarını yapacağım, elektriğini getireceğim, suyunu, ekmeğini vereceğim bir şartım var, benim kurallarıma uyacaksın" diyeceksin.
Yeryüzünde bu basit cambazlık numarasını yutacak bir tek insan yoktur.


Köyüne elektrik, su, telefon, asfalt gelmiş medrese hocasını dinledim konferans için gittiğim yerlerde "Yüzyıllardır devam eden Medresemi askerler değil, Müftüler kapattı" diyor.


Buyurun, bu medrese hocasının evini altından yapsanız medresesi kapalı olduğu sürece memnun etmeniz mümkün değildir.


Teklifimi ben sözlü olarak gerekli yerlere sundum ama dikkate almadılar.

Ailesinin baskısıyla zorla evlenen kızın rolü gibi yutmuş görüntüsü verenler olur ama eninde sonunda buna baş kaldırırlar.

Bu kural dünyanın her tarafında geçerlidir.
Gönüllere ancak gönlü yaratanın kurallarıyla girilebilir.

Kimse kendisini Kral kabul etmesin.

Sevgili Peygamberimizin

"İnsanlar bir tarağın dişleri gibi eşittirler. Hiç birinin diğeri üzerinde üstünlüğü yoktur; ancak Allah'tan sakınan hariç."


sözünü gözlerinin önünden hiç kaçırmasınlar.

(Müsned-i Şihab 1/145, hadis 195, Ilel-ü İbni Ebi Hatem 2/111, hadis 1829)