Gayri Müslim için Yâsin veya Mevlit okutulmaz

Soru: Bir gayr-i müslim için Yâsin veya mevlit okunabir mi?

Cevap: Bismillahirrahmanirrahim.

Münafıkların reisi Abdullah b. Übeyy, ölüm hastalığına yakalandığı zaman oğlu Abdullah, Resûlullah (S.A.V.) Efendimize gelerek babası için istiğfar etmesini istedi. Abdullah halis bir müslüman olduğu için Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz O'nun hatırını kırmadı ve babasının affı için ALLAH'a dua etti. Bunun üzerine şu âyet-i kerime nâzil oldu: "Ey Muhammed! Sen onlar için ister istiğfar et, af dile; ister istiğfar etme, af dileme! Bir şey değişmez, her ikisi de eşittir. Onlar için yetmiş kez istiğfar etsen de, af dilesen de, yani ne kadar çok istiğfar edersen et, ne kadar çok af dilersen dile, yine de ALLAH onları kesinlikle affetmeyecektir, bağışlamayacaktır. Bu, onların ALLAH ve Resûlünü inkâr etmelerinden ötürüdür. ALLAH fâsıklar topluluğunu hidayete erdirmez."1 Âyet-i kerimeden açıkça anlaşılan husus: ALLAH ve Resûlünü inkâr eden kimselerin affedilme şanslarını tamamen yitirmiş olduklarıdır.

Abdullah b. Ömer (R.A.) den rivayete göre: Abdullah b. Übey b. Selül öldüğü zaman oğlu Abdullah, Resûlullah (S.A.V.) efendimizin huzur u âlîlerine çıkıp, mübârek gömleklerini babasına kefen olarak vermesini taleb etti. Resûlullah (S.A.V.) efendimiz talebi kabul edip verdi. Bunun üzerine, babasının cenâzı namazını kıldırıvermesini taleb etti. Resûlullah (S.A.V.) efendimiz bu talebi de kabul etti ve namaz kıldırmak üzere kalktı. Ancak, Hz. Ömer (R.A.) kalkarak Resûlullah (S.A.V.) efendimizin elbisesinden tuttu ve:

- Ey ALLAH'ın Resûlü! Rabbin seni, ona namaz kılmaktan men etmişken, sen nasıl ona namaz kılarsın?" diye müdahale etti. Resûlullah (S.A.V.) efendimiz: "ALLAH beni muhayyer bırakmıştır, zira: Onların ister bağışlanmasını dile, ister dileme, birdir. Onlara yetmiş defa bağışlanma dilesen de ALLAH onları bağışlamayacaktır, buyurmaktadır. Ben yetmişden de fazla bağışlama talebinde bulunacağım," buyurdu. Hz. Ömer (R.A.):

- Ama, o münafıktır! dedi. Resûlullah (S.A.V.) efendimiz buna rağmen onun ardından namaz kıldı. Bunun üzerine Cenâb-ı Hakk şu âyet-i kerimeyi inzâl buyurdu: O (gayrımüslim)lardan ölen hiçbir kimseye asla dua etme, cenaze namazını kılma! (defin veya ziyaret için) kabrinin başında da durma! Çünkü onlar ALLAH'ı ve Resûlünü inkâr ile kâfir oldular ve onlar fasık (adam) lar olarak öldüler.2

Hz. Ömer (R.A.) der ki:

- Sonra o gün Resûlullah (S.A.V.) efendimize karşı gösterdiğim cür'ete hayret ettim. ALLAH ve Resûlü daha iyi bilirler.3 Tirmizî'nin rivayetinde şu ilave var: "Resûlullah (S.A.V.) efendimiz bu ayet-i kerimeden sonra münâfıkların cenâze namazını kılmadı."

Görülüyorki ayet-i kerimede Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimizin, imansız olarak ölenler için dinî bir vecibe ifa etme cihetine gitmemesi emrolunmaktadır. Müslümanların ölen din kardeşlerine karşı ifa etmeleri gereken dinî vecîbelerin başında cenaze namazı kılınması ve bunun için gerekli hazırlıkların yapılması gelmektedir. Âyet-i kerimede bu hususa işaret edildikten sonra yer alan "kabrinin başında da durma!" ifadesini Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimizin cenazenin defninden sonraki tatbikatına göre açıklamak uygun olur. Resûl-i Ekrem (S.A.V.) efendimiz bir müslümanm cenazesi defnedildikten sonra kabri başında bir süre durur ve etrafındakilere şöyle buyururdu: "Kardeşiniz için ALLAH'tan mağfiret dileyiniz ve sorulanlara şaşırmadan cevap verebilmesi için dua ediniz; zira şu anda o sorguya çekilmektedir"

Peki bu adamların namazı niçin kılınmıyor? "Çünkü onlar ALLAH'ı ve Resûlünü inkâr ile kâfir oldular ve onlar fasık (adam) lar olarak öldüler" Fasık olarak ölen ALLAH'ı ve Resûlünü inkar eden bu adamların namazının kılınmayacağı konusunda kesin ayet-i kerime bu.

hatırlatmanın tekrarı olmaz abi anlatım bozukluğu

gerçi bu gün seni yordular ondan sanırım:

Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimiz vefatına yakın Medine'deki münafıkların isim listesini Huzeyfe (R.A.)ya bildirmiş. Bu çok ince bir siyaset aslında, Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimizin ince bir siyaseti, diğerlerine bildirmiyor. Mesela Hz. Ebu Bekir (R.A.)'e, Hz. Ömer (R.A.)'e, Hz. Ali (R.A.)'ye, Hz.Osman (R.A.)'a diğer sahabeye bildirmiyor. Huzeyfe (R.A.)'ye bildiriyor. Huzeyfe (R.A.) değerli bir sahabe, öbürleri de değerli sahabe fakat ne hikmete binaendir bilmiyoruz, Huzeyfe (R.A.)'ye bildiriyor O da kimseye bildirmiyor. Fakat efendimizin O'na bildirmesinin şu faydası var. O, Hz. Ömer (R.A.) veya Hz. Ebu Bekir (R.A.) veya Hz. Osman (R.A.) veya Hz. Ali (R.A.) onlardan birini vali, kaymakam olarak tayin edebilir. O zaman Huzeyfe (R.A.) müdahale ediyor. Bunu tayin etme diyor. Bu kadar. Hz. Ömer (R.A.) bakarmış, bir adam ölmüşse cenazesi getirilmişse Huzeyfe (R.A.) o cenazeye katılmıyorsa Hz. Ömer (R.A.) de cenazesini kıldırmıyormuş. Öyle bir durum varmış. Peki niye ilan edilmiyor.

Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimiz bunu ilan etseydi ya, ilan etmenin zararı vardır. Çünkü herkesin bilmesi zaruri değil o insanların hiç bilmemesinde fayda var. Bilen birinin olması ve onların şerrinden korunulması gerekir. Onu da Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimiz sağlığında, ondan sonra Huzeyfe (R.A.) onların şerrinden devleti korumuş.

Ölen gayrimüslimlere rahmet de okunmaz. Çünkü Cenab-ı Hak şöyle buyuruyor:

"Müşriklerin, o çılgın ateşin yârânı (cehennemlik) oldukları muhakkak meydana çıktıktan sonra, artık onların lehine, velev hısım olsunlar, ne peygamberin, ne de mümin olanların istiğfar etmeleri yani mağfiret dilemeleri doğru değildir."

"İbrahim'in, babasına olan istiğfarı ancak ona ettiği bir vaatten dolayı idi. Yoksa onun ALLAH'ın bir düşmanı olduğu kendisince besbelli olunca O, (bu istiğfarını kesti ve) ondan uzaklaştı. İbrahim cidden pek çok tezarru ve niyaz eden (kalbi yufka ve ezaya karşı) gerçekten sabırlı (bir zat) idi." (Tevbe sûresi: 113-114)

Bu bakımdan:

1- Bir gayr-i müslim için Yasin veya mevlit okunmaz. Çünkü: Gayr-i müslim İslâm'ı hak din olarak kabul etmez... Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizi hak peygamber olarak kabul etmez... Kur'ân-ı Kerim'i hak kitap olarak kabul etmez... Bunları hak olarak kabul etmiş olsaydı, gayr-i müslim olmayacak, müslim ve mü'min olacaktı.

2- Bir Hıristiyan kilisesinde bir Müslümana dua edilmesine şaşılmaz ama Müslümanların bir Hıristiyana Yasin okutmalarına şaşılır. Çünkü: Müslümanlar Hz. İsa (A.S.)a inanırlar, Hz. Meryem'e çok hürmet ederler, ona annemiz derler, ALLAH'ın İncil adıyla kutsal bir kitap göndermiş olduğuna iman ederler. Hıristiyanlarda ise İslâm'ın Peygamberi ve Kitabı konusunda böyle bir benimseme, kabul ve iman yoktur.

Bazı şahısların Hıristiyan ve Yahudiler hakkındaki "sempatik" sözleri yanlıştır. Hele, onların da "Cennet'e gideceklerini söylemeleri" yanlış kere yanlıştır. Bu yanlış, onların imanlarını da zedelemektedir. Zira yüzlerce ayet-i kerimeyi inkâr etmiş olmaktadırlar. Yüzlerce âyet-i kerime ve bu âyet-i kerimeleri izah eden binlerce tefsirin, müçtehidlerin, müceddidlerin, on binlerce evliyanın ve asfiyanın işaretiyle sabittir ki, Hıristiyan ve Yahudiler ebedî Cehennemliktir. Âhiret noktasında, onlar müşriktir. Zira en başta ALLAH inançları şirkle ve ALLAH-u Azimüşşan'a iftiralarla doludur. Hıristiyan ve Yahudilerin ALLAH-u Teâlâ hakkındaki düşüncelerini buraya almaya hayâ ediyoruz. O derece edepsizce ve zındıkça iftiralarda bulunmaktadırlar. Hıristiyanların hâşâ "İsa ALLAH'ın oğludur", Yahudilerin hâşâ "Üzeyir ALLAH'ın oğludur" deyişleri şirk içinde olduklarının delillerinden sadece bir tanesidir.

Ayrıca Hıristiyan ve Yahudiler kendi kitaplarında Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz'in vasıflarını göre göre, O'nun geleceğini bile bile inkâr etmişlerdir. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz'i inkâr edenler, "Muhammedü'r-Resûlullah" demeyenler ebedî Cehennemliktir. Hal böyle iken bazı şahısların "Lâ ilahe illALLAH demek kâfidir. MuhammedürResûlullah demek takvadır" demeleri yanlıştır. Hem de yanlış oğlu yanlıştır. Bu yanlış sözle hem kendi imanlarını tehlikeye atmakta, hem de insanların inancını sarsmaya çalışmakla dehşetli bir vebal üstlenmektedirler.