Karmaşanın daha da arttığı günlerdeyiz.

Sabredelim diyoruz yazmayalım. Ancak öyle bir noktaya geliyoruz ki Susmak Zulüm yazmak Zul seç beğen al istediğin senin olsun. Yol açmak adına revan olurken ardınızda dönmedik yapılmadık Hainlik kalmamış. Sırf yapıştığı yerden kalkmamak adına yanlış yapana mı yanarsınız. Yoksa Asıl anladığını iddia edenelrin isyan edercesine bundan sonra yokum kelamlarına mı.

Bu bize asıl anlamamız gerekeni anlamadığımızı kör olup görmemiz gerekeni görmediğimizi ve Hak konuşmak yerine kendimizi kandırdığımız gösteriyor. Bir kardeşimizden nakledilen bir kalm aklımıza geliyor. "Hak Geldi Batıl Zail oldu." Ayeti kerimesi üzerine konuşurken kafalrda dank etmesi gerekeni belirtmek adına Demekki biz Hakkı gerektiği gibi temsil edemiyoruz.

Doğru temsil edemiyoruz.

Dönüp bakalım geriye. Çizgimiz ölçümüze bakalım emredilen sonrasında ayna karşısına geçip kendimize bakalım.

Önderimizden alalım o hiç umutsuzluğa kapıldımı. Tüm dünyada kaç kişi idi yola koyulduğunda parmak sayısını geçmeyen sayıdan nereye varıldığının alın ölçüsü. Ne ile anlayıp yaşamakla. Peki biz bildiğimizi iddia ettiğimizin ne kadarını yapıyoruz. Devlat başkanı olması teklif edildiğinde ne dedi. ŞArtlarınızı kaldırmak değilde Efendimizi yolundan saptırmak isteyenler için "Vallahi sağ elime Güneşi sol elime ayı verseniz ben yolumdan dönmem" Neden çizgiden çıktığınızda nerede ne konumda olursanız olun bir anlam ifade etmeyecekti de onun için. .........

Zafer kazanmak adına yoldan çizgiden çıkmakla da netice alınmıyor. yaın tarihimiz bunun örnekelri ile dolu. Ben bir yerlere geleyim yaparım yerine yaparak gelmediğinizde geriye dönüp bakıyorsunuz ki siz de raydan çıkmışsınız. Ya çizgidesiniz yada karşısında peki son dönemde Bir Maevlana pergel metaforu anlatıldı. Mevlana samimiyeti ile mi yoksa laf olsun torba dolsunla mı. Zaferi sahibinden bekleyerek mi yoksa zaferi ben kazanacağım edası ile mi. Peki orada geçen ölçü neden dinlenmiyor. ..........


O kadar çok yazmak gerekiyor ki