|
| Konular: 50,314 | Mesajlar: 311,927 | Üyeler: 10,668 | Online: 196 | Elhamdülillah...
|
|
|||||||
| MGFORUM SANAL TAKİP |
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
14.07.09, 22:16
|
#1 |
Derecesi :
 Grubu : Saadet
Üye No : 104
Üyelik tarihi : 14-08-2008
Mesleği : GÜVENLİK GÖREVLİSİ
Nereden : İSTANBUL
Konuları : 1085
Mesajlar : 3,151
Teşekkürleri: 2,814
1,468 mesajına 2,724 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 7
 Son Aktivitesi : 18.05.12
Durumu : Status: Offline
|
İmran Abdulazimov: 'Ruslar, kendi yaptıkları katliamları bizim üstümüze atatılar
 İmran Abdulazimov: 'Ruslar, kendi yaptıkları katliamları bizim üstümüze atarak Çeçenya Cihadını karaladılar. 'Çeçenya Cihadını karaladılar' 14 Temmuz 2009 Salı 17:37 İmran Abdulazimov: 'Ruslar, kendi yaptıkları katliamları bizim üstümüze atarak Çeçenya Cihadını karaladılar.' M.Mustafa UZUN'un Röportajı Çeçenistan Komutanlarından İmran Abdulazimov İmran Abdulazimov’u havaalanındaki o acı görüntüleri ile tanıdık hepimiz. Eşinin ve kızlarının gözleri önünde Çeçen komutan yerlerde sürünüyordu. İmran Komutan’ın kız kardeşi, 23 Ekim 2002 tarihinde Moskova’da tiyatro salonuna düzenlenen saldırı da gazla boğularak katledilmiş. Ruslar dünya kamuoyuna baskın için “Çeçenler yaptı” demişti. Çeçen Komutan çok iyi biliyor ki, bu işi Çeçenler yapmadı. Çünkü Ruslar, olaydan 15 gün önce aralarında İmran Komutanın kız kardeşinin de bulunduğu birçok insanı gözaltına almış ve o salona zorla sokmuşlar. Yoksa zaten cezaevinde olan birisinin baskını organize etmesi, silahlanması ve orada olması imkânsızdı. Benzeri iddialar her zaman dile getirildi. Rusya, Devlet Başkanları Putin ile birlikte yeniden o eski demir perde hallerine geri dönüyor. Çeçenya başlarına çok bela açtı ve şimdi onu her halükarda susturmanın yollarını arıyorlar. Çeçenistan haberlerine sansür koydular, bölgeyi gazetecilere yasakladılar ve ihlal edenleri en sert şekillerde bastırdılar. Bu nedenle bu tür iddialar büyük oranda gerçekleri yansıtıyor. Komutan dehşet şeyler anlattı ve Çeçenya gerçeğini bir daha yüzümüze vurdu: Öncelikle sizi tanıyalım İmran Bey… İmran Abdulazimov, 1958 Çeçenistan doğumluyum. Milionşikova Üniversitesi Kimya Bölümünü bitirdim. 1980-1987 yılları arasında Anisimova fabrikasında çalıştım. 1987-1998 yılları arasında Grozni de Genel Müdürlük yaptım. Sonra, bildiğiniz gibi işgal başladı ve biz de vatanımızı, namusumuzu, imanımızı kurtarmak için savaşa girdik. Bu savaş sırasında yaralandınız… Evet, 2000 yılında ağır yaralandım. Grozni Kasabasında yer alan hastanede 1 ay tedavi gördüm. Tedaviden sonra ailemin yanına Gudermes’e gizlice geçtim. Gudermes’e geçtikten 3 gün sonra Rus istihbaratında görevli kişilerin eve gelmeleri ve beni sık sık sormaları nedeniyle eşim ve çocuklarım ile birlikte Jakarta Köyü’ne geçtim. Sonra ameliyatımın dikişlerinin açılması üzerine Kurçaloy Hastanesinde tekrar ameliyat oldum. Güvenlik nedeniyle ameliyattan 1 saat sonra hastaneden ayrılarak Jukarta Köyüne döndüm. 1 ay sonra Rus İstihbaratı tarafından yerimiz tespit edildiğinden tek başına Gudermes’e döndüm. Türkiye’ye nasıl geldiniz? Gudermes’e dönüşümden sonra kız kardeşim Serija Djalilova ile birlikte Türkiye’ye giriş yaptım. Türkiye bizim için tek kurtuluştu. Türkiye’de 10 gün kaldıktan sonra ben Azerbaycan’a, kız kardeşim ise Rusya’ya (Çeçenistan’a) geçiş yaptı. Eşim ve çocuklarım Azerbaycan’a geçmek için 3 ay pasaportlarının çıkmasını beklediler. Bu 3 aylık sürede evleri her gün Rus İstihbaratı tarafından basıldı. Baskılara dayanamayan ailem Dağıstan’a geçmek zorunda kaldı ve oradan da 2 hafta sonra Azerbaycan’a geçiş yaptılar. Kız kardeşinize ne oldu peki? Kız kardeşim Serija Djalilova, 3 defa Rus istihbaratı tarafından, 1 defa da Kadirov taraftarlarınca gözaltına alındı. Maalesef son gözaltına alındıktan sonra kendisinden haber alınamadı. Neden gözaltına alındı? Nedenini söylediler mi? Evet. Gözaltına alınma nedeni olarak benim kendilerine karşı savaştığım söylendi. Ruslar gözaltına aldıklarında yüksek miktarlarda paralar ödeyerek serbest bıraktırıyorduk. Rus Hükümeti yanlısı hükümet tarafından evinden alınıp bir evin bodrumuna kilitlendiğinde de akrabamız olan Yahite’nin kızının yardımı ile kurtardık. Yahite’nin kızı, işbirlikçi devlet başkanı olan Kadirov’un bir yardımcısı ile evlenince kız kardeşim serbest bırakıldı. Peki, kaybettiğinizi nasıl öğrendiniz? Serija serbest bırakıldıktan 1 yıl sonra benim yanıma gelmek için arkadaşı Havva ile birlikte yola çıkmıştı. Azerbaycan sınırında Ruslar tarafından gözaltına alındı. Serija ile yola çıkan Havva beni telefon ile arayarak kardeşimin gözaltına alındığını ve yerimizi değiştirmemiz gerektiğini haber verdi. Gözaltına alındıktan sonra yapılan tüm araştırmalara rağmen kendisinin izini bulamadık. En son avukatımız Serija Djalilova’nın öldüğünü söyledi. Diğer kardeşinizi de çok acı bir şekilde kaybettiğinizi duydum. Maalesef. Diğer kız kardeşim Yesira Vitaliyeva da Ruslar tarafından katledildi. Kız kardeşim Yesira’nın eşi Çeçen Komutanlarından Şamil Basayev’in silah arkadaşı olduğu için defalarca gözaltına alındı ve her defasında gözaltından para ödenerek kurtarıldı. Onu nasıl kaybettiniz peki? 23 Ekim 2002 tarihinde Ruslar tarafından Tiyatro Salonunda öldürülen kişiler arasında kız kardeşim Yesira da vardı. Rus internet sitelerinde Yesira’nın baskını gerçekleştiren grubu örgütlediği iddia edilse de Yesira, olayın gerçekleştirildiği tarihten 15 gün önce Ruslar tarafından gözaltına alınmıştı. Yani olayı içeriden idare etmek gibi bir şey söz konusu değil. Bilinçli olarak aldılar. Bu dehşet bir şey İmran Bey. Halbuki dünya’ya, onu bir terörist eylem olarak sundular ve Çeçenlerin üstüne attılar. Maalesef. Bu olayı da iyice dramatize ederek Çeçenya Cihadını karaladılar. “Bu bir terör eylemidir ve Çeçen kadınları bile katıldı” dediler. Hâlbuki böyle bir şey yoktu. Tiyatro salonunda bulunanların yanına gözaltındaki kişileri de getirdiler ve sonra salona gaz vererek kendi vatandaşları ile beraber gözaltındaki Çeçenleri de katlettiler. Aralarında kız kardeşim Yesira da vardı. Tekrar başınız sağolsun İmran Bey ama acınızın hala devam ettiğini görüyorum. Ailenizden katledilenler bu kadar da değil. Evet. Erkek kardeşim Hamzat Vitaliyev 1971 doğumluydu. 2000 yılının Ocak ayında kaldığı evden Rus Polislerince gözaltına alındı bir daha kendisinden haber alınamadı. Neden? Neden ailenize ve size karşı resmen savaş açtılar? Bu sadece benim ailemin başına gelmedi. Çeçenya’da her aile benzeri süreçleri yaşadı. Ama benim özellikle Cihad’a katılmış olmam Rusları ve işbirlikçilerini aileme saldırmaya teşvik etti. O tarihler de ben Ruslara karşı savaşmaktaydım bu yüzden beni ele geçiremeyen Ruslar bana ve aileme destek olan bütün yakınlarıma zulüm ettiler ve birçoğunu da katlettiler.  Savaşta da kaybınız oldu. Evet. Cihad sırasında kızım Heydi Vitelieva’nın eşi Arbi Tovzaraliyev de Rusya ile devam eden çatışmalarda 2004 yılında hayatını kaybetti. Sizin peşinize de düştüler. Elbette. Ağır yaralandım ve Çeçenya dışına çıkmam lazımdı. Rus İstihbarat örgütü tarafından kiralanmış Çeçen asıllı bir bayan Azerbaycan’a gelerek bizimle irtibata geçti. Tedavi amacıyla Azerbaycan’a geldiği ve kalacak bir yerinin olmadığını bir yakınımız vasıtasıyla bize iletti. Bir kaç gün evimizde misafir kalıp Çeçenistan’a döndükten sonra o yakınımız bize o bayanın Rus İstihbaratına çalıştığını öğrendiğini bildirdi. İki hafta sonra Çeçen dostu Azerbaycanlı bir polis bize gelerek, ‘Lütfen buradan gidin. Çünkü bu resimler bize geldi ve Ruslar seni almak için bir ekip gönderiyorlar. Kaçmazsan biz seni vermek zorunda kalacağız’ dedi. Evimizde cep telefonuyla çekilmiş resimleri görünce bu bayanın istihbaratçı olduğunu anladım ve Rusların benim peşimde olduğuna bir kez emin oldum. Sonra? Kendimi ve ailemi korumak amacıyla Mart 2008’de Azerbaycan’dan Türkiye’ye pasaportum ile geçiş yaptım. Benden sonra eşim ve çocuklarım da Türkiye’ye yasal yollardan geçiş yaptılar sonra bildiğiniz süreci yaşadık. Evet. Türkiye sizi havaalanında, pasaportunuzu yırttıktan sonra, eşinizin ve çocuklarınızın gözyaşları ile tanıdı. Acıydı. Buraya biz kardeşlerimize sığındık. Türkiye bizim büyük ağabeyimizdir, böyle teslim edilmek isteneceğimizi tahmin bile etmedik. O gün iade edilseydiniz ne olurdu? Rusya’ya iade edilseydik, kız kardeşlerim Yesira ve Serija ile erkek kardeşim Hamzat ve damadım Arbi gibi bende Ruslar veya onların işbirlikçileri tarafından katledilirdim. Neden iade edilmek istendiniz? Rusya Büyükelçiliği resmen istedi. Neler yaşadınız bu süreçte? Çok zor günlerdi. 2 ay kadar nezarette kaldım. Her gün Rusya’ya iade edilme tehlikesiyle yaşadım. 2 defa kendi paramla uçak bileti aldırdılar. ‘Ben size emanetim’ dedim, ‘İadem sizi de katil yapar’ dedim. Dinlemediler. O gün, o son anda pasaportu yırtmak aklıma geldi. Rabbimin bir hediyesiydi bu bana. O anda medya mensuplarının orada olması ve tüm Türkiye’nin bundan haberdar olması iademi engelledi.
Hamdolsun. Peki, sonra ne oldu? Yine nezarete aldılar ama psikolojik baskı yapmaya devam ettiler. Sürekli; “Uğraşma, gideceksin” dediler. “Seni göndereceğiz” dediler. Dua ettim, ne yapabilirdim ki başka. Ailem dua etti, ben dua ettim, inanan yürekler dua ettiler. Şehadet, Çeçenya dağlarında bulmadı, Rus zindanlarında olacak herhalde dedim. Ailem, çocuklarım... Zor… Zordu. Allah Türkiye’li kardeşlerimden razı olsun. Tekrar tekrar teşekkür ederim. Sahip çıktınız, çocuklarımın gözyaşlarını sildiniz. Allah razı olsun. Türk halkı ve medyası sahip çıkmasaydı kesinlikle iade edilecektim maalesef. Şimdi? Birleşmiş Milletler’e başvurduk. Mülteci statüsüne geçmemiz lazım. Yoksa İçişleri Bakanlığı kesinlikle iade edecek. Eğer mülteci olabilirsek o zaman Türkiye Devleti de mecburen BM anlaşmaları nedeniyle bize sahip çıkacak. İademin ölümüm anlamına geleceğini kabul edecek. Türkiye’den ne beklerdiniz? Elbette Müslüman halkı nasıl bizi bağırlarına basıyorsa, devletin de bu şekilde davranmasını isterdik. Biz, Türkiye’yi çok seviyoruz. Türkiye bizim ağabeyimiz. Öldürüleceği kesin olan birisini Rusya’ya iade edeceğini düşünmezdik. Bu yüzden geldik. Sahip çıkar dedik, vermez bizi dedik. İnşallah vermez de... İnşallah. Peki, şu anda Çeçenya’nın durumu nasıl? Orada savaş devam ediyor. Hem de çok kanlı bir şekilde devam ediyor. Önceki yıllara göre bir azalma olduğu fikrini dünya kamuoyuna yaymaya çalışıyor Rusya. Öğle değil. Çok kanlı çatışmalar yaşanıyor. İnsanlar evlerinden alınıyor. Namuslar kirletiliyor. İnsanlar katlediliyorlar. Lütfen Çeçenya’yı unutmayın. Rusya unutturmak istiyor. Mücahitler? Mücahitler direnmeye devam ediyorlar. Direniş devam ediyor. Direniş gündemden düşürülmeye çalışılsa da çok güçlü. Mesela dağlar tamamen bize ait. Kimse Rusları ve işbirlikçilerini sevmiyor. Ama unutturmaya çalışılıyor. Dünya unutsa da siz unutmayın lütfen. Rusya bunu istiyor. Lütfen Çeçenya’ya sahip çıkın. En azından dualarınızda unutmayın.
__________________
 H~ala izindeyiz.. A~dımlar kaybolurken karanlıkta.. M~enzile ramak var ey dünya! A~şk'a birkaç dakika.. S~eninleyiz ey cennet kokan sevda..! [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] MGF Sanal Takip Ekibi |
|
    
|
| Bu mesaj için sevgiliye sevdalı kullanıcısına teşekkür edenler: | Adige Abzakh (14.07.09) |
|
| Etiket |
| abdulazimov, atatılar, bizim, katliamları, kendi, ruslar, yaptıkları, İmran, üstümüze |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 22:56 .
| SİSTEM BİLGİLERİ | ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2 Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008 Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz. |
milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay
almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk
yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız
iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa
sürede gereken yapılacaktır.
|
