|
| Konular: 50,314 | Mesajlar: 311,927 | Üyeler: 10,668 | Online: 215 | Elhamdülillah...
|
|
|||||||
MİLLİ GAZETE  ''Hak Geldi, Batıl Zail Oldu'' |
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
12.08.09, 12:05
|
#1 |
Derecesi :
 Grubu : Genel Yönetici
Üye No : 311
Üyelik tarihi : 28-08-2008
Mesleği : Kul
Nereden : Kâinat
Konuları : 5088
Mesajlar : 16,313
Teşekkürleri: 24,281
9,034 mesajına 19,474 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 10
 Son Aktivitesi : Dün
Durumu : Status: Offline
|
Güle güle Ethem ağabey
Güle güle Ethem ağabey İş ortamının yoğun olduğu bir gündü. Çok sevdiğim ve yayınevi sahibi olan bir ağabeyim telefon etti. Kısa bir hal hatır konuşmasının ardından bana, "Sen gazetecisin elimde Çanakkale Savaşına dair çok değerli bir mektup var. Bu mektubu incelemeni istiyorum. Çok önemli bir haber çıkabilir, hatta kitap bile olabilir" dedi. Olur dedim ve kendisiyle Fatih'te bir kuru fasulyecide buluştuk. Mektubu aldım ve okudum. Okudukça tüylerim diken diken oldu. Çanakkale Savaşları sırasında şehid olmadan kısa süre önce bir asker tarafından annesine yazılan insanı derinden etkileyen duygu yüklü bir metindi. Mektubu aldıktan sonra şehidin yaşayan en yakın akrabası olan ve amcasının adını alan bir kişinin yaşadığını öğrendim. Telefon ederek, 'mektubu okuduğumu ve çok etkilendiğimi' söyledikten sonra daha ayrıntılı bilgi almak için randevu istedim. Yeri Kadıköy'de idi ev adresini bulmak için oldukça zorlandım ve bu yüzden de randevuya 20 dakika geciktim. Zili çaldım ve kapıyı oldukça yaşlı bir ihtiyar açtı. Ben kendisine kim olduğumu hatırlatır hatırlatmaz hayatımda yemediğim fırçayı 5 dakika içinde yedim. Randevu konusunda inanılmaz derecede hassas olduğunu, hayatında en kızdığı konunun bu olduğunu bana anlattı ve neredeyse randevuyu iptal ediyordu. Yediğim fırçaların üzerine 'Yarabbi Şükür' çektikten sonra, bu yaşlı ve sinirli ihtiyarın sakinleşmesini bekledim. Ardından geliş gayeme dönük birkaç gönül alıcı cümle kurdum. Allah'tan fazla ısrar etmedi. (bana kalırsa konu amcası olduğu için böyle davrandı. Yoksa çoktan kapıyı göstermişti de neyse...) Kendisine, Çanakkale şehidi İbrahim Ethem'in mektubunu okuduğumu ve çok etkilendiğimi eğer bana yardımcı olursa bu şehidin bibliyografyasını yazmak istediğimi söyledim. Ben daha söyleyeceklerimi bitirmeden, gözlerinden yaşlar süzüldü ve "seni bana Allah gönderdi. Benim hayatımda gerçekleştirmek istediğim en büyük isteklerimden birisi Çanakkale'de şehit olan ve yazdığı mektupla tüm dünyaya mal olan amcamın hayatının kitaplaştırmaktı. Ben yapamadım ama eğer sen bunu yaparsan beni dünyanın en bahtiyar insanlarından biri yaparsın" dedi. İlk buluşmamızda kendisiyle uzunca bir süre sohbet ettik. O bana yine Çanakkale gazisi olan babasından ve amcasından söze etti. Hayatını, yaptığı işleri, nasıl koyu bir Fenerbahçeli olduğunu ve yalnızlığını (Hayat arkadaşını uzun zaman önce kaybettiğini) anlattı. Beni burnundan soluyarak karşılayan o sinirli adamın yerini, duygusal, müşfik ve sevecen tonton bir ihtiyar almıştı. Ayrılırken, beni tanımaktan çok memnun olduğunu belirterek en kısa zamanda kitap projesini gerçekleştirmemi istedi ve kapıya kadar uğurladı. İleri bir tarihe yeniden randevulaştık. Yediğim fırçaların etkisiyle, bu kez randevuma yarım saat erken geldim. Kapıyı hafifçe araladığında bu kez karşımda güler yüzlü bir ihtiyar vardı. Beni heyecanla beklediği her halinden belliydi. Önce sütlü kahve yaptı. Ardından da önceden hazırladığı çok sayıda dosya ve belgelerle birlikte yanıma geldi. Ve saatlerce sürecek olan sohbetimiz başladı. Amcasından her söz ettiğinde gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Amcasının hatırası olan mektubu kat kat naylona sarmış ve korumaya çalışmıştı. Bana mektubun orijinal halini gösterdi ve birlikte Arapça harflerle yazılmış Osmanlıca mektubu okuduk. İkimiz de yeniden duygulandık. Onunla çok iyi dost olduk ve daha sonra da kitap çalışması boyunca görüştük. Aynı zamanda canlı bir tarihti. Türk çalgıları konusunda dünyanın en büyük koleksiyonuna sahip olan bu ihtiyar, aynı zamanda TBMM'den 'Yaşayan 101 Türk Büyüğü' ödülünü de almıştı. Kitap projesi üzerine uzunca bir süre birlikte çalıştık, sonrasında kendisini "Çarşamba sohbetlerine" konuk ettim ve uzunca bir söyleşi yaptım. Onun en mutlu olduğu gün ise kitabı bitirip ona götürdüğüm gündü. Amcasının hayatını "Cephede bir Muallim Şehit Ethem" ismiyle kitaplaştırdım. Onun hem güvenini hem de sevgisini kazanmıştım. Sözünü ettiğim kişi, önceki gün Kadıköy'de bakkaldan ekmek ve yumurta aldıktan sonra evine gelirken kalp krizi geçirerek vefat eden ve cansız bedeni saatlerce sokak ortasında bekleyen, TBMM'den '101 Türk Büyüğü' ödülü alan fanatik Fenerbahçeli Ethem Ruhi Üngör'dü. 'Ethem'in Ruhu' anlamına gelen bu ismi ona annesi vermişti. Ethem ise, 25 yaşında bir muallimdi ve Çanakkale Savaşı'nda vatan savunması yaparken şehit olmuştu. 'Ethem'in Ruhu' ismini taşıyan bu bilge ihtiyarı ölüm sokakta yakaladı ve yalnız yaşamı artık sona ermişti. Allah Rahmet eylesin Ethem abi... Nur içinde yatasın... Mustafa Canbey
__________________
AllaH'ıN SıRRı SeNsİN. KaLbİNe sEfEr eT! Konu Alemdâr-ı İslâm tarafından (12.08.09 Saat 12:13 ) değiştirilmiştir.. |
|
    
|
|
| Etiket |
| ağabey, ethem, güle |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:33 .
| SİSTEM BİLGİLERİ | ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME |
|
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2 Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008 Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz. |
milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay
almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk
yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız
iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa
sürede gereken yapılacaktır.
|
