Millî Görüş, Tuna kıyılarında

Tuna boyuna beyaz çadırlar dizilmiş, inanılmaz güzel bir hafta sonu ve ortalıkta Türkçe sesler ve müzik, Türk yemeklerinin iştah açan güzel kokusu ve "2. Tuna Şenliği" Millî Görüş camiasının gerçekleştirmekte olduğu başarılı bir organizasyon. Bu güzel organizasyona Türkiye'den konuklar davet etmeyi de ihmal etmemişler: Saadet Partisi Genel Başkanı Prof. Dr. Numan Kurtulmuş ve GİK Üyesi Doç. Dr. Oya Akgönenç gibi.

Tabii, festivalde, Almanya'dan, Fransa'dan ve diğer Avrupa ülkelerinden gelen, başta İGMG Genel Başkanı Yavuz Çelik Karahan ve Avrupa Fetva Komitesi Başkanı Mustafa Mullaoğlu olmak üzere birçok Millî Görüş liderleri de katılmış bulunmakta. IFW Başkanı Muhammed Turhan'ın ev sahipliğini yaptığı programda her ayrıntı düşünülmüş. Çeşitli satış çadırları ile kitap fuarı, çeşitli yiyecek ve eğlenceleri ile her şey hazırlanmış. Hatta programa "Nasrettin Hoca ve Ekibi"nin çocuk programı bile yerleştirilmiş. Ömer Çelik ve Ahmet Okur konseriyle de olay tamamlamış.

Ama insanı en çok etkileyen, bu günlere kadar gelinen yolda öncülük eden ve işlerin asıl zorluğunu yaşayarak sağlam temeller atan ilk nesil Türkler. Bugünkü görünüşe bakılırsa, Viyana'da yaşayan Türkler oradaki zorlukların bir çoğunu başarı ile aşmış ve kendilerine yeni bir yurt tutmuş bulunmaktadırlar. Yeni vatanlarında, öz vatanlarının ve köklerinin değer ve güzelliklerini de yaşatmaya çalışmakta olup, yetiştirdikleri 2. ve 3'üncü nesil çocukların daha bilgili, dinamik ve çalışkan yetişmesi için de büyük gayret göstermekteler. Asıl insanı şaşırtan, birinci nesil olarak gelenlerin ne kadar büyük işlere imza atmış olduğu ve ne iyi işlevli teşkilatlar kurabildikleridir.

Mektep adı altında organize ettikleri eğitim kurumunda en genç üyelere yönelik çalışmalar yapılmakta ve onlara ülkedeki eğitimin yanı sıra manevi bilgi ve değerlerin de verilmesi için başarılı çalışmalar yürütülmektedir. Bu ana okulunda özellikle müdürleri Veysel Türk idaresinde yürütülen programların içinde hem ana okulu, hem de din derslerinin çocuklara sevgi ve disiplin içinde verildiği gözden kaçmamaktadır. Batının "aşırı bireyci toplumu" içerisinde hâlâ "paylaşmak ve başkalarını da düşünmek " özelliklerinin verildiği, vatan ve din sevgisinin aşılandığı bir kurumu görmek, çok yüreklendirici bir husus. Millî Görüş teşkilatı eski bir fabrikayı satın alarak, onu arı kovanı gibi işleyen bir eğitim kurumu haline dönüştürmüş bulunmaktadır. Gayet etkileyici bir olay.

Veysel Türk bey ve eşi Fatma hanım, ki o da öğretmendir, ama başka bir merkezde çalışmaktadır; bu gelişimlerde epey emeği geçen kişiler arasındadır. Veysel bey bunun yanı sıra İslâm lisesi ve diğer ana okulu ve İslâmî kuruluşların da müfettiş sorumlusudur.

Diğer taraftan, yine Viyana'daki Millî Görüşcüler, bir araya gelerek iki yol ağzında kocaman bir binayı satın almışlar ve bu üç katlı binayı etkin bir merkez haline getirip adeta entegre bir tesis kurmuşlardır. Bu gurur verici bir başarıdır. Tam köşede konuşlanmış olan bu binada, dükkanları, okulu, dershaneleri, camisi, düğün salonu ve konferans salonu ile, gençler için spor ve eğlence bölümleri ile "adeta günümüzün yeni tip külliyesini" oluşturmuş olmaları (adı da Anadolu Camii Merkezi) son derece büyük bir başarıdır.

Bu proje gerçekleştirilirken belli sayıda ailelerin her biri, biner Euro bağışlamayı taahhüt ederek, olaya sponsor olmuşlardır. Sonra da "ha gayret" deyip, parayı toplayıp çok kısa sürede banka kredi borcunun tamamını ödemişlerdir. Adları ebediyen cami duvarına kalıcı bir şekilde nakş edilmiş olup, daha sonraki nesillere örnek olacaktır. Böylece, azmin ve gayretin elinden hiçbir şeyin kurtulamayacağının en güzel örneğini vermişlerdir. Millî Görüş'ün ana prensiplerine sadık kalan bu Millî Görüşcülerin yaptıkları hakikaten çok büyük bir işdir.

Şehrin görülecek diğer güzellikleri arasında İslâmî kurumlar hiç de az değildir. Tuna kıyılarına kurulmuş olan Minareli Camii'ni de görmek başka bir zevk. Bu cami, OPEC (yani Petrol Üreten Ülkeler Birliği organizasyonu) tarafından yaptırılmış ve minare inşaasına da izin verilmiştir. (Viyana Belediyesi diğer camilerde minare yapımına izin vermemiştir.) Resmi adı İslâm merkezi olan bu camideki diğer bir özellik de cami süslemesinin ve çinilerinin daha çok Fas ve Mısır gibi Mağrib ülkelerinin sanatını yansıtmasıdır. Minarenin boyu da fazla uzun değildir ama Tuna kenarındadır. Şehre çok hakim bir noktada bir İslâm merkezi olmanın, ezan okutmanın ayrıcalığını taşımaktadır. Zaten Tuna Şenliği de buraya yakın bir mesafede yapılmaktaydı.

Viyana içinde, Türk hükümetinin Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından yaptırılmış olup, yine onlar tarafından yürütülen gayet büyük bir eğitim merkezi ve cami yeri de bulunmaktadır. Türk hükümeti, ayrıca "Türk Mücadelesi Parkı" (son savaşın geçtiği mekana verilen isim) içinde bir de çeşme yaptırmıştır. Son Viyana kuşatmasının 300. yılında yaptırılan bu Yunus Emre Çeşmesi de zarif mimarisi ve çinileri ile dikkat çekmektedir.

Bunun yanı sıra yine Millî Görüş camiası tarafından yaptırılıp, idare edilen Wonder Öğrenci Merkezi de faaliyetleri ve başarılı uygulamaları ile takdir toplamaktadır. Viyana'da çocuk okutacakların bilmesi gereken bir merkezdir.

Diğer taraftan, ilk defa olarak bu yıl Mayıs ayının son gününde, Viyana'da bir Türk Günü ve Yürüyüşü düzenlenmiş bulunmaktadır. ABD'de New York'ta yıllarca yapılan bu Türk Günü kutlaması bu sene Avrupa'ya da taşınmıştır. İlk olarak Viyana'da başlayacaktır.

2. Tuna Festivalini düzenleyen Millî Görüş grubunun beni ziyaret için götürdüğü Yunus Emre Çeşmesi'nden bazı beyitleri okuyucularımızla paylaşmak isterim. Çeşmenin üst başlığı etrafındaki beyitler aslında buraya gelen Türklerin duyguları ve düşüncelerini güzel ve felsefi bir şekilde özetlemektedir:

"Buraya bir iddia ile gelmedim,

Buraya sevgiyi yaşatmaya geldim"

Dostun yeri kalptir,

Kalpler inşaa etmeye geldim"

Ne enteresandır ki yine aynı şehirde ama başka bir semtte, Viyana Belediyesi tarafından korumaya alınmış "tarihi bir fındık ağacı" varlığını sürdürmektedir. Garip bir şekilde ağacın yakınından geçen yol (autoban) bile, sırf ağacı koruma amacı ile etrafını dolanmaktadır. Viyanalıların nasıl bir düşünce ile buna karar verdikleri bilinemez ama gerçek şudur ki bu ağaç (300 yıldır) yaşamaya devam etmektedir.

Hayret edilecek husus da o bölgede başka hiçbir fındık ağacı olmamasına rağmen, bu ağacın mevcut olmadır. Bu ağacın, son Viyana kuşatmasına gelip orada şehit düşen yeniçerilerin cebinde bulunan fındıklardan düşen ve bu topraklarda tutunabilmiş olan bir tanesinden yetişmiş olduğuna inanılmaktadır. Diğer bir rivayet de ağacın bulunduğu yerde birçok şehidin yattığı ve ağacın onlara gölge ettiği rivayetidir.

Dç. Dr. Oya Akgönenç