| Konular: 50,314 | Mesajlar: 311,928 | Üyeler: 10,668 | Online: 190 | Elhamdülillah...



Geri git   Milli Görüş Forum MÜCADELE » TARİH » Osmanlı Tarihi »

Cevapla
 
Konuyu Sosyal Paylaşım sitelerinde Paylaşın LinkBack Seçenekler Stil
Alt 22.02.11, 13:16   #1
Zirve58 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Derecesi :
Grubu : Çizgindeyiz HOCAM
Üye No : 11
Üyelik tarihi : 04-08-2008
Nereden : Dünya
Konuları : 659
Mesajlar : 3,621
Teşekkürleri: 3,811
2,100 mesajına 5,521 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 10 Zirve58 isimli üye Tecrübe puanını kapatmıştır.
Son Aktivitesi : Dün
Durumu : Status: Offline

Standart Turgut Reis'in Emaneti: Libya I

Turgut Reis'in Emaneti: Libya I

16.yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’na bağlanan Kuzey Afrika’da bulunan Libya 1551’de Turgut Reis tarafından fethedilmişti

Emre Gül - Dünya Bülteni / Tarih Dosyası
16.yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’na bağlanan Kuzey Afrika’da bulunan Libya 1551’de Turgut Reis tarafından fethedilmişti. Garp Ocakları denilen özel bir yönetimle idare olunan bu bölge özelinde Libya, 1835’te doğrudan İstanbul’a bağlandı. Büyük sömürgeci güçlerin aralarında yaptıkları anlaşmalardan sonra Osmanlı İmparatorluğu’nun bölgedeki varlığı çıkar çatışmalarına bağlı hale geldi. 1870 yılında birliğini sağlayan İtalya, gelişmekte olan sanayisi ve hammadde ihtiyacı sebebiyle sınırlarını genişletmek amacındaydı. Kendi bölgesi ve Dalmaçya kıyılarında emeli olan İtalya, burada hareket edemeyeceğini bildiğinden sömürgecilik hareketlerine girişti. İlk hedefi Kuzey Afrika özellikle de Tunus idi. Fakat 1881’de Fransa, Tunus’u işgal etmiş, 1882’de de İngiltere Mısır’a yerleşmişti. Bu sebeple İtalya dikkatini Trablusgarp’ta yani Libya’da topladı.1902 yılına gelindiğinde İtalya, Libya’da yapacağı girişim için dört büyük devletin (İngiltere, Fransa, Rusya, Almanya) diplomatik desteğini sağlamış bulunuyordu.

21 Eylül 1911 Tarihli Tanin Gazetesinde İtalya’nın işgal propagandası üzerine Trablusgarptan çekilen ve halkın tepkisini dile getiren telgraf. “Trablusgarp’tan Bir Ses” başlıklı bu telgarfta, Osmanlı’ya bağlılık bildiriliyor ve devlet adamlarımızın harekete geçmeleri isteniyordu.
Osmanlı İmparatorluğu, bu dönemde iç ayaklanmalar, politik bölünme ve çekişmeler gibi iç ve dış sorunlarla karşı karşıya idi. Bu ortamdan yararlanmak amacında olan İtalya harekete geçti. 1910 yılına gelindiğinde İtalyan basını ve hükümet Libya’ya yerleşmek düşüncesini açıkça belirtmeye ve bu yolda propaganda yapmaya başladı.

23 Eylül 1911’de İtalyan Meclisi’nin savaş ve askeri hazırlık kararı verdiğini bildiren gazete haberi(Tanin Gazetesi)
Osmanlı hükümeti bir nota ile bu durumu protesto ettiyse de İtalya daha başka yollarla harekete geçeceğini bildiren bir cevap verdi. Fas bunalımının çözümlenme yoluna girmesi üzerine durumun uygun hale gelmesiyle de 28 Eylül 1911’de Osmanlı İmparatorluğu’na 24 saatlik bir ültimatom veren İtalya Trablusgarp ve Bingazi’yi işgal edeceğini bildirdi. Gerekçe olarak da bölgenin uygarlık yönünden geri bırakıldığı ve buradaki yabancılara kötü muamele yapıldığı gösterildi. Osmanlı hükümeti, 29 Eylül’de notaya cevap verdi ve İtalya’nın iddia ve isteklerini reddettiğini fakat görüşmeye hazır olduğunu bildirdi. Bunun üzerine İtalya aynı gün Osmanlı İmparatorluğu’na savaş ilan etti. 5 Kasım 1911’de ise Libya’yı ilhak ettiğini duyurdu.

Osmanlı hükümetine verilen İtalyan Ültimatomu
Askeri gücü yetersiz ve isyanlarla boğuşan Osmanlı İmparatorluğu’nu yöneten devlet adamları çıkan sorunları diplomasi yoluyla çözmeye çalışıyor, olmazsa “ver kurtul” siyaseti izlemeye mecbur oluyorlardı. İmparatorluk, böylece parçalanıyordu. Bu sıralarda büyük devletlerde tarafsızlıklarını ilan etmişlerdi ve devletimizin Libya’da 4000 civarında askeri vardı. Savaş için gerekli hazırlık olmadığından Enver Bey, Mustafa Kemal ve Kuşçubaşı


Enver Bey(Paşa) Kuşçubaşı Eşref Mustafa Kemal Paşa(Derne’de)


Eşref gibi kimselerinde içinde bulunduğu birçok genç Türk subayı devletin içinde bulunduğu durum dolayısıyla bir şeyler yapmanın yolunu arıyorlardı. O günleri Mustafa Kemal’in çocukluk arkadaşı Fuat Bulca şöyle anlatıyordu: “Biz uzak tayinlerle İstanbul’dan ayrılmanın hazırlığı içindeyken, Mustafa Kemal bana haber gönderdi. Kendisi Genelkurmay beşinci şubede vazife görüyordu. Gittik. Masasının üzerinde duran bir mektubu işaret etti. Bu, Ali Fethi Bey’in kısa bir mektubuydu ve şu not yazılı idi. “Yarın sabah seninle Enver Bey’e gideceğiz. Mühim bir mesele var.” Mustafa Kemal bana dönerek, seni görmek istememin sebebi bu, hepimize daha uzaklara yol görünüyor ama kendi kendimizi tayin ediyoruz. Trablusgarp’a gidiyoruz, sende geliyorsun.”
Bu amaçla Enver Bey’in Beşiktaş’ta bulunan evinde toplanan 10 civarında subaya Enver Paşa şöyle diyordu: “Bir vatan parçası hiçbir karşı hareket olmadan düşmana teslim edilemez. Bizler kendi arzumuzla ve hususi bir teşkilat olarak müdafaayı ele alacağız. Harbiye Nezareti de bizi mezun addedecek. Orda teşkilat yapacağız. Ben daha evvel de Trablusgarp’ta bulunmuştum, halet-i ruhiyeyi bilirim. Eğer ciddi olarak müdafaaya girişirsek başta Sünusiler olmak üzere, halk bize yardım eder. Ben bedevileri teşkilatlandıracağım. Eşref Bey’de geliyor. Mıntıkaları harita üzerinde taksim dahi ettik. Bunu mahrem tutun hiç kimse bir şey bilmiyor.”

Trablusgarplı mücahitlerden bir kafile

Ellerinde Ayyıldızlı Osmanlı Sancaklarıyla Libyalı Bedevi Askerler
İşte böylece, Osmanlı İmparatorluğu, İtalya’ya savaş ilan etmeden, Afrika’daki son Osmanlı vilayetini savunmak için resmiyette Harbiye Nezareti’nin bilgisi dışında, gayri resmi bir surette ,Libya’ya tüccar, imam, gazeteci ve çeşitli kılıklarla gizli yollardan Osmanlı subayları gelmeye başladı. Başta Enver Bey olmak üzere bu subayların Trablus, Bingazi ve Derne’de örgütlediği kuvvetlerle direniş başlamış oldu. Yerli halk, özellikle de Libya’da oldukça etkin konumda bulunan Sünusi tarikatına mensup kimseler bütün güçleriyle Osmanlı subaylarının emrindeydiler. Bu kuvvetler üstün İtalyan güçlerine karşı başarı ile karşı koydular. Öyle ki bu direniş sebebiyle İtalya Trablusgarp’a çıkmasına rağmen kıyı şeridinde saplanıp kaldı. Fakat donanmaları sebebiyle de buralardan çıkarılamadılar. Böylece İtalya Trablusgarp’ta kesin bir başarı sağlayamadı. İtalya, burada askeri başarı sağlayamayacağını anlayınca Akdeniz, Ege ve Kızıldeniz’de Osmanlı limanlarını bombalamaya başladı. Birçok Türk gemisini batırdı ve Oniki Ada’yı işgal etti. Hatta Çanakkale Boğazı’na başarısız bir saldırı girişiminde dahi bulundu. Savaşın uzaması İtalya ekonomisini zora sokup, ülkede politik krize neden olunca büyük devletlerin diplomatik yollarla sorunu kendi lehine çözmesini istemeye başladı.
Bu tarihlerde Osmanlı İmparatorluğu’nun durumu çok tehlikeli bir durum arz ediyordu. Akdeniz’de donanması yıpranmış, Oniki Ada’yı kaybetmiş, iç ayaklanmalar daha da şiddetli bir hal almıştı. Bunun yanında gittikçe artan bir hükümet bunalımı ve ordu içinde siyasetin yayılması sebebiyle ekonomi de tam bir çıkmazdaydı. Dış politikada da yalnızlaşmış bulunan Osmanlı İmparatorluğu’na karşı, Balkan devletleri harekete geçtiler. Trablusgarp’ta mücadele başarı ile devam ederken 7 Ekim 1912’de Balkan Savaşı patlak verdi. Bütün bu iç ve dış sebeplerle hükümet barış yapılmasını ister hale geldi. Nihayet, Trablusgarp’ta savaşı sonlandırmak üzere 18 Ekim 1912’de Uşi (Quchy) anlaşması imzalandı.
Bu haber başarılı bir şekilde İtalyanlara karşı mücadele vermekte olan Libya halkı ve Türk subaylarında büyük moral çöküntüsüne yol açtı. O günleri Kuşçubaşı Eşref Bey hatıralarında şöyle anlatıyordu: “Enver’le kumandanlık makamı olan çadıra kapandık. İkimizde sapsarı, heyecan ve teessür içindeydik. Çok nadir hallerde soğukkanlılığını kaybeden Enver Bey, adeta bağırıyordu: “Bu ne zelilane iştir. Bu nasıl hükümettir. Bu ne haysiyetsizliktir. Bu halk bize inandı, güvendi, malını, mülkünü, kanını verdi. Kızgın kumlarda bu halkın kanına, malına, şerefine, namusuna dayanarak nasıl muvaffakiyetler elde ettik, görüldü. Şimdi biz, bunları böyle bir vaziyette kendi başlarına bırakıp nasıl gideriz.”

Şeyh Ahmet Eş-Şerif Sünusi, Mustafa Kemal’le
Şeyh Ahmet Eş-Şerif Sünusi Elazığ’da. Resimde “Şeyh Ahmet hazretlerinin memleketimizi teşrifi hatırası” yazısı görülüyor.
Ancak yapacak bir şey yoktu. Çünkü Bulgar ordusu Edirne’yi almış ve Çatalca’ya kadar ilerlemişti. Enver Bey, durumu Şeyh Ahmet Eş-Şerif Es-Sünusi’ye# anlattı. Kendisini dinleyen Şeyh:
“Kahramanlık, mertlik, feragat ve faziletin gerçek mümessillerisiniz. Türkiye, bütün dünya Müslümanlığının kutsal kalesidir. Bütün Türklük ve Müslümanlık âleminin istinatgâhıdır. Sizlerin ahlak ve vicdanınıza olduğu kadar akıl ve izanınıza da güvenim vardır. Fakat kaderin çaresizliği ve daha mukaddes ve acil sebepler sizi silah başından uzaklaşmak mecburiyetinde bırakırsa üzülmeyiniz. Siz vazifenizi mükemmel ve kusursuz yaptınız.” Diye cevap vermiş ve Osmanlı’nın Trablusgarp direnişine devam kararı alınmıştır.
İtalya ile yapılan anlaşma tanınmamış ve Şeyh Ahmet Eş-Şerif Es-Sünusi ile mücadele devam etmiştir. Buraya gönüllü olarak gelen Osmanlı subaylarının büyük bir kısmı ise geri dönmüştür.

Şehzade Osman Fuat Efendi
1916 yılında Şehzade Osman Fuad Efendi Libya’da çarpışan mücahitlere destek vermek amacıyla bölgeye gönderilmiştir. Osmanlı hanedanına mensup bir şehzadenin gelişi direnişe büyük bir destek ve moral vermiştir.
KAYNAKLAR:
Cemal Kutay, Trablusgarb’de Bir Avuç Kahraman, İstanbul, 1963.
Rifat Uçarol, Siyasi Tarih,Der yay. İstanbul, 2008.
Kadir Mısıroğlu, Kurtuluş Savaşında Sarıklı Mücahitler, İstanbul,1992.
Enver Ziya Karal, Osmanlı Tarihi,T.T.K. , Ankara
Fahir Armaoğlu, 19.Yüzyıl Siyasi Tarihi, İstanbul, 2006.
__________________

HAKKA HİZMET YOLUNDA İNANÇLI KADROLAR OMUZ OMUZA !

Girmeden tefrika bir millete düşman giremez
Toplu attıkça sineler, onu top sindiremez...

Konu Zirve58 tarafından (22.02.11 Saat 13:47 ) değiştirilmiştir..
View Zirve58'in Fotoğraf Albümü  
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
Bu mesaj için Zirve58 kullanıcısına teşekkür edenler:
Adige Abzakh (22.02.11)
Alt 22.02.11, 13:53   #2
Zirve58 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Derecesi :
Grubu : Çizgindeyiz HOCAM
Üye No : 11
Üyelik tarihi : 04-08-2008
Nereden : Dünya
Konuları : 659
Mesajlar : 3,621
Teşekkürleri: 3,811
2,100 mesajına 5,521 kere teşekkür edildi.
Tecrübe Puanı: 10 Zirve58 isimli üye Tecrübe puanını kapatmıştır.
Son Aktivitesi : Dün
Durumu : Status: Offline

Standart 2

Turgut Reis'in emaneti: Libya-II

Osmanlı hükümetinin Büyük devletlerin tepkisini çekmemek için ve bağımsız olduklarını belirtmek üzere bölgeye yazılan resmi belgelerde "Sünusi Hükümeti" ifadesi kullanıldı. Fakat Sünusi mücahitlerle hiçbir zaman bağlantı koparılmadı.

Emre Gül - Dünya Bülteni / Tarih Dosyası

İtalyanlarla yapılan Uşi (Quchy) anlaşmasına rağmen, Osmanlı İmparatorluğu’nun Libya’ya olan desteği sürekli olarak devam etti. Osmanlı hükümetinin içinde bulunduğu zor şartlar sebebiyle, mümkün mertebe bu ilişki gizli tutulmaya çalışıldı. Büyük devletlerin tepkisini çekmemek için ve bağımsız olduklarını belirtmek üzere bölgeye yazılan resmi belgelerde "Sünusi Hükümeti" ifadesi kullanıldı. Fakat Sünusi mücahitlerle hiçbir zaman bağlantı koparılmadı. Buna dayanarak, I.Dünya savaşı devam ettiği sırada İttihat Ve Terakki Hükümeti, Şeyh Ahmet Eş-Şerif’e, Kanal Harekâtında Sünusi milisleriyle İngilizlere hücum etmesi talebinde bulundu. Fakat Şeyh Ahmet Eş-Şerif buna taraftar değildi. Zira Libya’nın tek yardım kapısı olan Mısır’da hareketlerine göz yuman İngilizlere hücum etmek intihar olurdu. Sünusi kamplarına gelen Osmanlı subayları, Şeyh Ahmet Eş-Şerif Es-Sünusi’yi zorda olsa ikna etmeyi başardılar. Mısır’ın Osmanlı idaresine geçmesi ile mücahidlerin Libya’da rahat bir nefes alacağı düşüncesiyle Şeyh Ahmet Eş-Şerif Es-Sünusi, mücahidlerine İngiliz hududuna saldırı emrini verdi. İngilizler karşısında ilk başlarda başarı kazanılmasına rağmen durum daha sonra tersine döndü ve Sünusi kuvvetleri Sollum’da ağır kayıplar vererek çekilmek mecburiyetine kaldılar. Cemal Paşa emrindeki Osmanlı kuvvetlerinin de başarısızlığı üzerine beklenilen sonuç elde edilemedi. Neticede bütün bu harekâtlar Sünusilerin Mısır erzak yolunu tehlikeye düşürmekten başka hiçbir işe yaramadı. Sünusi şeyhi, bu ağır yenilgiden sonra daha önce Sultan Mehmet Reşat tarafından davet edildiği İstanbul’a, Sultan Vahidüddin’in kılıç kuşanma merasimi için tekrar çağırılınca mücadeleyi yarıda bırakarak bir denizaltı ile payitahta geldi. Sultan Vahdettin'in tahta çıkış merasimlerine katıldı. Bizzat padişaha kılıç kuşatıp duâda bulundu. Padişahın himmetiyle Bursa’ya yerleşti fakat Yunanlıların buraya gelmesi üzerine Ankara’ya gitti.


Libyalı Milisler
Şeyh Ahmet Eş-Şerif Sünusi, Mustafa Kemal’le birlikte

Ankara’ya gelişinde büyük şâşâ ile karşılanan, yoğun ilgiye mazhar olan bu büyük mücahit Kuva-i milliyeye ve Kurtuluş Savaşı’na destek verdi. Büyük Millet Meclisi Reisi Mustafa Kemal Paşa, yaptığı konuşmada kendisi ve Sünusiler için övgü dolu sözlere yer verdi. Ankara Hükümeti, büyük bir saygınlığı bulunan İslâm aliminin nüfuzundan faydalandı. Kendisi de elinden geleni esirgemedi. Milli mücadeleyi anlatmak üzere Mehmet Akif Ersoy’la beraber Anadolu’yu dolaştı.


Şeyh Ahmet Eş-Şerif Sünusi Elazığ’da. Resimde “Şeyh hazretlerinin memleketimizi teşrifi hatırası” yazısı görülüyor.
1922 yılında Şam’a giden Şeyh Ahmet Eş-Şerif Es-Sünusi Fransızların baskısı sebebiyle kısa süre sonra buradan da ayrılarak Hicaz’a Hac farizasını yerine getirmek üzere gitti. Hicaz’da İngilizlerin sıkı gözetiminde bulunan büyük mücahid, 10 Mart 1933’te burada vefat etti. Onun ardından Libya’daki mücadelenin başına Şeyh Muhammed İdris geçti ise de kısa bir süre sonra Libya’yı terk ederek Mısır’a yerleşti. Yerine kardeşi Muhammed Rıza ile amcazadesi Seyyid Seyfeddin’i vekil bıraktı. Fakat onlar da, kendisi gibi cihadın yükünü ve liderliğini yapabilecek şahsiyetler olmadıkları için mücadele bir süre duraksadı. Fakat kısa bir süre içinde büyük bir liderin etrafında toplanan Sünusi mücahitler, İtalyanları bozguna uğratamaya devam ettiler. Bu büyük lider ise daha önceki muharebelerde askeri dehası ile Osmanlı subaylarının dahi dikkatini çeken ve bir Sünusi liderinin “Onun gibi on insan olsaydı, bize yeterdi” dediği “Çöl Arslanı” lakaplı Ömer Muhtar’dı.
KAYNAKLAR:
Celal Tevfik Karasapan, Libya-Trablusgarp-Bingazi-Fizan, Ankara, 1960
Hüsamettin Ertürk, İki Devrin Perde Arkası, İstanbul, 1969.
Kadir Mısıroğlu, Kurtuluş Savaşında Sarıklı Mücahitler, İstanbul,1992.
Ahmet Ağırakça, Ömer Muhtar, İstanbul, 1994.
Kadir Özköse, Muhammed Senusi, İstanbul, 2000.
Mustafa İslamoğlu, İslami Diriliş Hareketleri, İstanbul, 1998.


DUNYABULTENi.COM alıntıdır
__________________

HAKKA HİZMET YOLUNDA İNANÇLI KADROLAR OMUZ OMUZA !

Girmeden tefrika bir millete düşman giremez
Toplu attıkça sineler, onu top sindiremez...
View Zirve58'in Fotoğraf Albümü  
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Etiket
emaneti, libya, reisin, turgut

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz aktif değil dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.

BB-Code Açık.
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodları Kapalı.
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Aldırma reis sina VİDEO - FLASH PAYLAŞIMLARI 2 03.08.09 00:27
Reis Bey... Isti'sam KÜLTÜR - SANAT - EĞİTİM 0 01.07.09 02:53
Üşüyoruz Maykıl Reis Adige Abzakh YAZARLAR VE KÖŞE YAZILARI 1 30.06.09 15:52
Turgut Altınok AK Parti Adaylığından Çekildi..?? erbakan ÜLKEMİZDEN HABERLER 7 17.02.09 16:09

Bütün Zaman Ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 06:36 .

SİSTEM BİLGİLERİ ÖNEMLİ BİLGİLENDİRME
Powered by vBulletin® Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO 3.5.0 RC2
www.milligorusforum.biz
Kuruluş Tarihi : 10 Ağustos 2008
Site içerisindeki materyaller kaynak gösterilmeden kullanılamaz,dağıtılamaz.

milligorusforum.net/biz/org sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini onay almaksızın anında siteye yazabilmektedir.Bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcıya aittir.Sitemizde yasalara aykırı herhangi bir materyal bulursanız iletisim@milligorusforum.biz e-mail adresimize bildirirseniz,şikayetiniz incelendikten sonra en kısa sürede gereken yapılacaktır.