ÖLÜM GÜZEL ŞEY, BUDUR PERDE ARKASINDAN HABER !




Bu gün vefat eden komşumuz emekli imam H.Hüseyin Hocamızın anısına ......

Her sabah bin bir ümit ve neşe ile bizi hayata çağıran o kadar iş ve o kadar ses var ki, gözlerimizi açar açmaz bir koşuşturmadır başlıyor Ve kendimizi birdenbire yaşamın tam ortasında buluyoruz
Şu eksik, bu lâzım, haydi onu da yapayım derken, ertelediğimiz nice güzellikler hep bir başka güne taşınıyor Birbiri ardınca nice mevsimler geçiyor Hâlbuki yaşadığımız bir başkasının hayatı değil, kendi hayatımız Harcadığımız, kendi ömür sermayemiz Görülecek o kadar güzellik, anlatılacak o kadar harika şey hep mahzun, hep bir kenarda bizi bekliyor Susturulmuş veya küstürülmüş çocuk gibi, boynu bükük ve mahzun, hep bekliyor onlar Döner de bir gün bakarız, fark ederiz diye


Baharın dört bir yandan sarmaladığı ve cihetsiz kuş seslerinin ruhumuza ilâhî bir hazzı, ulvî bir zevki tattırdığı erteleyemediğimiz bir zaman diliminde çok sevdiğim bir kardeşimle sohbet ediyorduk Uzun süren dalgınlığımın ardından, ne düşündüğümü sordu
Ben de:
Öteden beri bunca insan nasıl öldü, son nefesini nasıl verdi ve acaba neler hissetti diye düşünürdüm Şimdi ise nasıl ve ne halde öleceğimi merak ediyorum, dedim
Bu gibi durumlarda tekellüfsüz fakat hikmetli bir cevabı olurdu her zaman
Cevabı belli dedi
Nasıl yani, dedim
Hz Peygamber; Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz; buyurmuş Ölümünü merak ediyorsan, yaşadığın hayata bakmalısın
Birden beynimde şimşekler çaktı:
Ama dedim, sadece ölümü değil, ölümden ötesini de merak ediyorum
Onun da cevabı aynı hadisin devamında Yani, Nasıl ölürseniz, öyle de dirilirsiniz
Merakımı giderecek başka cümleler aramaya gerek kalmamıştı O güzel insan, sevgili Peygamber, insanları en doğru seçime iki cümle ile davet ediyordu Nefsimizin bizi bu kadar içinde olduğumuz bir gerçekten alıp dâ nerelere taşıdığını anlamak için bu hatıra yeter
Gide gide ölüme varacağımızı zannediyoruz Gide gide ölüme varılmıyor Ölümle beraber gidiliyor Ölüm hayatın gölgesi; onu bundan, bunu ondan ayırmak zor Ama bir tecelli oluyor ve hayatın önünü kesiyor ölüm Ecel gelince, baş ağrısı bahane Gide gide ölüme varılsaydı, gidemeden ölenler olmazdı Doğduğu günde ölenler var Ha bir adım, ha yüz adım fark etmiyor Uzunluk veya kısalık bize göre bir kavram

Çok kısa sürede Rabbini razı eden işler yapıp da vefat eden ile yüz sene yaşamış olup da Yaratıcısından haberdar olmamış biri aynı kefede değerlendirilmez Ölüm hayatın içinde olmasaydı, hayat bu kadar güzel ve çekici olur muydu? Hayatı güzelleştiren, belki de bu geçici ve fani yönü Hayat bitmese, ölüm başımıza gelmese, ahirete nasıl geçilecekti, düşünülmeye değer doğrusu Burada kalan dostların sayısının azaldığı, ahirete gidenlerin ise her gün çoğaldığı bu diyarda gurbetimiz oraya, anavatana geçmekle ve dostlarımıza kavuşmakla sona erecek Hasret Sevgililer Sevgilisine kavuşmakla bitecek

Ölüm büyük şey, budur perde ardından haber,

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Ölüm saatinden daha güzel bayram mı arıyorsun ey nefsim? Dostum beni çağırdığı zaman nasıl koşarak gitmem ki? Yalnızlık çevremi kuşatmaya başlamışsa


Alıntı...