Kar taneleri sarmakta her yanı. Mevsim sanki değişti. Nevbahar denilen yerde artık hazanlar dem vuruyor. Karanlıklar sarıyor gün ortasında her yanımızı. Fırtınalar kopmakta, denizlerde dalgalar savrulmakta her bir zerreden sanki ateş topları fışkırmakta. Kara delikler açılmakta her yanımızdan.........

Bir sevda adına gözler arayış içerisinde. Temaşa eylediğin her yandan bir damla rahmet aracasına, yanmış olan gönülleri ferahlatmak adına bir pınar, Yangın yüreklere bir derya yetişmek adına. Susuz çöllere bir damla rahmet inmesinin zamanı geldi..........
Yıl 1969. Ve bir kardelen boy atıyor. Kış ortasında kar yığınlarına inat. Hemde artık umutların bittiği denildiği yerden fışkırıyor.

Mevsim artık ne olursa olsun farketmiyor. Zira bir çiçekle bahar gelmez, boşuna akıntıya karşı kürek çekme diyenlere "Her bahar bir çiçekle başlar." müjdesini veriyordu.
Karanlık gurühlara karşı aydınlık sanan bir güneş oluyordu. Yol kesen haramilere ders veren oluyordu. Bazen çölde kalan yanmış yüreklere sunulan şebnem oluyordu. Rahmet için akıtılan bir damla göz yaşı oluyordu. Fırtına içerisinde çaresiz kalmışlara kaptan olup yol açıyordu.......
Geçmişten geleceğe köprü oluyordu. İçinde hissediyordu. Kalbinde besliyordu. Kanı ile suluyordu ama asla taviz vermiyor yolundan dönmüyordu. Öyle dik duruyordu ki Hakkı olandan taviz vermemek adına günlerce direniyor yanlışa yol açmıyordu. Kucakladı tüm sevda güllerini. kucaklamadan olmaz Emri uyarınca bağrını açtı. Gün oldu köylere gitmek adına saatlerce yaya yol aldılar. Gün oldu konfrans salonlarında uykusuz bir günde yanında gezenlerin bittiği yerde kendi günlerce dayandı. Hayatını ortaya koymak adına davasına adadı..........
Yazacak O kadar çok şey varki nereden başlasam bilemiyorum......

Öyle ya Lider olmak kolay değildi. Kendisini sadece davasına adadı.
************
Kardeşlerinin dertleri ile dertlendi. Aç bitap rahatsız olan annesine bir lokma ekmek alabilmek için kışın ortasında dakikalarca yalın ayak ekmek arabası arkasında koşan 5 yaşındaki Hasana ağladı. onun derdi ile dertlendi. Ailesi rahmetlik olmuş yokluk ve sıkıntıdan dolayı memkeletini terk edip İstanbula gelmiş ve amcasının yanında bir gecekonduda kalan, imkanı olmadığı için okula gitmek için kışın ortasında yırtık ayakkabısı ile 5 kilometre yürüyen. Amcasının zorluklarını görüp ona yardımcı olmak adına sabah tek bir tane zeytinle karnını doyurmaya çalışan öğle aç akşam sefil bitap düşen ayşelere ağladı.
Ağlamakla kalmadı onların geleceğini kurtarmak adına kendini feda etti........
*************
Gün oldu bir milyon insan toplandı Çağlayana inancına hakaret edenlere karşı dik durmak adına. Gün oldu Önder oldu. Dünya halklarına çözüm üretmek adına makamnları terk etti ama satmadı. Sultan Alparslanın kefenim dediği gömleğini çıkarmadı. Fatih in İstanbulu fethederken giydiği gömlekti aynı gömlek. Kurtuluş yolunu açan yoldu takip edilen yol ve yine çarede O *************

Mardin mazı dağının değerlerini anlattı bize. Manada yol alırken maddeye çare olmaya çalıştı. Hangisini yazalım bilmem ki. Aynı mevkiyi paylaşanların lüksü için çevresine rant yedirmeye çalıştığı yerlerde çalışmasına inat kendisinin ailesini kaybetmiş sefil kalan ama Davam diyen Gölcükteki aileye kimselere haber verip reklam yapmadan zarf içinde yardım etmesini mi yazsak.

Bir Ekleme daha yapalım Hangimiz yol arkadaşını hayat arkadaşını kaybettiği gün kendisine taziyeye gelen insana önce Dava git ve görevini yasp diyebilirdiki O'ndan Ve O'nun yolunda olanlardan başka.........
Nereden Başlasak Nerede Bitirsek En İyisi mi yolunda gitsek. Davasında kalsak Emrettiğini yapsak.................

Bir Fetih Programı Gününde Fethi Anlasak